خانه / بورس و سهام / تحلیل بنیادی سهام “کترام” از نگاه یک کارشناس

تحلیل بنیادی سهام “کترام” از نگاه یک کارشناس

کاشی تکسرام پس از افزایش سرمایه ۱۲۰ درصدی از محل آورده نقدی و مطالبات در حال حاضر با سرمایه ۱۱ میلیارد تومانی و زیان انباشته ۴.۷ میلیارد تومان حقوق صاحبان سهام ۶.۷ میلیارد تومان (ارزش ویژه هر سهم ۶۱ تومان) را تجربه می کند که با ۲۹ میلیارد تومان بدهی مجموعاً ۳۵.۸ میلیارد تومان منابع را در اختیار دارد. بنابراین ملاحظه می شود که این شرکت اتکای بسیار زیادی به اهرم های مالی داشته که البته این موضوع نیز پس از افزایش سرمایه تا حدی بهبود یافته بطوریکه نسبت مالکانه شرکت ۱۸ درصد بوده و در مقابل نسبت بدهی حدود ۸۲ درصد.

البته عمده بدهی های شرکت حساب های پرداختنی است که مجموعاً حدود ۲۱ میلیارد تومان می باشد. تسهیلات حدود ۴ میلیارد تومان و در طرف مقابل حدود ۸.۴ میلیارد تومان حساب های دریافتنی ملاحظه می شود که این موضوع هرچند از لحاظ دوره گردش وجه نقد به سود شرکت است ولی ریسک ورشکستگی را افزایش می دهد. سرمایه در گردش نیز قبل از افزایش سرمایه حدود منفی ۶ میلیارد تومان بوده که با افزایش ۶ میلیارد تومانی سرمایه که اصولاً به دلیل همین مشکلات نقدینگی و خروج از ماده ۱۴۱ صورت گرفته به نظر می رسد که مصائب نقدینگی شرکت تا حد زیادی التیام یابد و نسبت های نقدینگی تا حدی بهبود پیدا کنند.

اما از لحاظ سودآوری محصول اصلی شرکت سرامیک لعابدار است که البته تا سال ۹۰ شرکت ۲ محصول دیگر به نام های محصول مات و محصول براق هم در کنار آن تولید می کرده که مجموع تولید این ۳ محصول در سال ۹۰ حدود ۴.۱ میلیون متر مربع بوده و در سال ۸۹ حدود ۴.۳ میلیون متر مربع. حتی ظرفیت تولید نیز در سال ۹۰ به میزان ۴.۳ میلیون متر مربع بوده لیکن در سال ۹۲ ظرفیت شرکت با کاهش مواجه شده و محدود به ۳ میلیون متر مربع گردیده است.

حاشیه سود سرامیک لعابدار طبق صورت های مالی شرکت در ۶ ماهه ۹۲ حدود ۱۳ درصد است. “کترام” محصول دیگری به نام سرامیک فلفل نمکی هم دارد که ظاهراً تولید آن نیز متوقف شده و ۲۵ هزار تن فروش از محل موجودی انجام شده است.

این شرکت در شش ماهه نخست شش درصد سرامیک لعابدار و ۳۶ درصد سرامیک فلفل نمکی خود را صادر نموده که در صورت های مالی شرکت عنوان شده که این فروش به نرخ ریالی انجام پذیرفته و جالب اینجاست که نرخ صادراتی در سرامیک لعابدار ۳ درصد کمتر از نرخ فروش داخلی و در سرامیک فلفل نمکی نرخ صادراتی ۲۲ درصد کمتر از نرخ فروش داخلی گزارش شده است.

 نرخ فروش داخلی سرامیک لعابدار حدود ۱۲ هزار تومانو نرخ فروش داخلی سرامیک فلفل نمکی حدود ۱۳۷۰۰ تومان بازای هر متر مربع می باشد که در صورت اعمال این نرخ ها با در نظر گرفتن مفروضات مقدار تولید شرکت و فروش کل موجودی آماده برای فروش، به درآمد ۳۸ میلیارد تومانی خواهیم رسید که ۵۳ درصد از درآمد فروش پیش بینی شده شرکت بیشتر است.

جالب اینجاست که حتی با فرض فروش به مقدار پیش بینی شده شرکت، ۳۲ میلیارد تومان یعنی ۲۸ درصد بیشتر از بودجه شرکت درآمد فروش خواهیم داشت. لازم بذکر است که این اختلاف معنی دار عمدتاً در قالب پارامتر برگشت از فروش در حساب های شرکت طبقه بندی شده است.

در حالیکه درصد چنین مواردی در شرکت های کاشی سرامیکی رقمی کمتر از ۵ درصد است. بنابراین ما در مفروضات نهایی خود درصد برگشت از فروش را ۵ درصد در نظر می گیریم و همچنین با فرض فروش ۹۷ درصد موجودی آماده برای فروش و با فرض همان نرخ های فروش داخلی شرکت، به ۳۵ میلیارد تومان درامد فروش دست می یابیم.

در مورد مواد مصرفی نیز مقدار را نسبتی از تولید در نظر گرفتیم و نرخ را برابر با نرخ های مواد مصرفی شش ماهه فرض کردیم. در نتیجه به بهای تمام شده ۲۶ میلیارد تومان دست یافتیم. با این تفاسیر حاشیه سود ناخالص ۲۷ درصد و نهایتاً به سود ۷.۱ میلیارد تومانی یعنی هر سهم ۶۴ تومان به دست می آید که معادل ۶۶۸ درصد تعدیل نسبت به پیش بینی شرکت است.

بنابراین با توجه به زیان انباشته ۴.۸ میلیارد تومانی انتظار می رود با تحقق سود فوق سود قابل تقسیم ۲.۳ میلیارد تومان باشد. ضمن آنکه می توان برای سال های آتی نیز با توجه به بهبود وضعیت اقتصادی و رونق این صنعت و توانایی شرکت برای تولید بیشتر (همانطور که در سال های ۸۹ و ۹۰ تولید نموده است) می توان انتظار سودآوری بیشتر را نیز داشت. بدیهی است که تحلیل فوق تنها براساس مفروضات کارشناسی بوده و تحقق آن بستگی به عملیات شرکت و ارائه بی طرفانه صورت های مالی از سوی مدیران دارد.

تهیه کننده: عباس طالع فرد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شدبخش های مورد نیاز علامت گذاری شده است *

*