خانه / سیاسی / فخرفروشی عضو زن شورای شهر تهران صدای کاربران را درآورد + عکس

فخرفروشی عضو زن شورای شهر تهران صدای کاربران را درآورد + عکس

فخرفروشی عجیب زهرا نژادبهرام عضو شورای شهر تهران در صفحه اینستاگرامش واکنش کاربران فضای مجازی را در پی داشت.

به گزارش باشگاه خبرنگاران، یکم شهریور سال جاری پنجمین دوره شورای شهر تهران با ۲۱ عضو کار خود را آغاز کرد و در روز اول هیئت رئیسه و شهردار تهران را انتخاب شد.

منتخبان دوره پنجم شورای اسلامی شهر تهران در همین ابتدا با حواشی متعددی روبرو بودند که مورد توجه رسانه ها و کاربران فضای مجازی قرار گرفته است.

در تازه ترین حاشیه زهرا نژاد بهرام عضو زن شورای شهر در صفحه اینستاگرام خود با انتشار عکس پسرش نوشت:
“پسر گلم بزرگ میشه دور از ما
آرمین ما کاناداست”.

پست عجیب این عضو شورای شهر با واکنش کاربران فضای مجازی همراه بود و آن را به نوعی فخر فروشی دانسته و نظرات جالب و کنایه آمیزی را در جواب نژاد بهرام نوشته اند که خواندن آنها خالی از لطف نیست

گفتنی است پس از واکنش کاربران این عضو شورای شهر با حذف پیام ها ، امکان پیام را نیز بست.

لیست امید لیست اصلاح طلبان شورای شهر تهران سوابق زهرا نژاد بهرام رفتار اصلاح طلبان انتخابات شورای شهر 96 اصلاح طلبان چه کسانی هستند اخبار بدون سانسور سیاسی آقازاده های ایرانی

  • برخی از واکنش های کاربران قبل از حذف پیام ها و بسته شدن قسمت نظرات:

لیست امید لیست اصلاح طلبان شورای شهر تهران سوابق زهرا نژاد بهرام رفتار اصلاح طلبان انتخابات شورای شهر 96 اصلاح طلبان چه کسانی هستند اخبار بدون سانسور سیاسی آقازاده های ایرانی

منبع : باشگاه خبرنگاران

۳ آخرین نظرات کاربران و بینندگان

  1. إِنَّ قَارُ‌ونَ کَانَ مِن قَوْمِ مُوسَىٰ فَبَغَىٰ عَلَیْهِمْ ۖ وَآتَیْنَاهُ مِنَ الْکُنُوزِ مَا إِنَّ مَفَاتِحَهُ لَتَنُوءُ بِالْعُصْبَهِ أُولِی الْقُوَّهِ إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَ‌حْ ۖ إِنَّ اللَّـهَ لَا یُحِبُّ الْفَرِ‌حِینَ ﴿٧۶﴾ وَابْتَغِ فِیمَا آتَاکَ اللَّـهُ الدَّارَ‌ الْآخِرَ‌هَ ۖ وَلَا تَنسَ نَصِیبَکَ مِنَ الدُّنْیَا ۖ وَأَحْسِن کَمَا أَحْسَنَ اللَّـهُ إِلَیْکَ ۖ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِی الْأَرْ‌ضِ ۖ إِنَّ اللَّـهَ لَا یُحِبُّ الْمُفْسِدِینَ ﴿٧٧﴾ قَالَ إِنَّمَا أُوتِیتُهُ عَلَىٰ عِلْمٍ عِندِی ۚ أَوَلَمْ یَعْلَمْ أَنَّ اللَّـهَ قَدْ أَهْلَکَ مِن قَبْلِهِ مِنَ الْقُرُ‌ونِ مَنْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ قُوَّهً وَأَکْثَرُ‌ جَمْعًا ۚ وَلَا یُسْأَلُ عَن ذُنُوبِهِمُ الْمُجْرِ‌مُونَ ﴿٧٨﴾ فَخَرَ‌جَ عَلَىٰ قَوْمِهِ فِی زِینَتِهِ ۖ قَالَ الَّذِینَ یُرِ‌یدُونَ الْحَیَاهَ الدُّنْیَا یَا لَیْتَ لَنَا مِثْلَ مَا أُوتِیَ قَارُ‌ونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِیمٍ ﴿٧٩﴾ وَقَالَ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَیْلَکُمْ ثَوَابُ اللَّـهِ خَیْرٌ‌ لِّمَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا وَلَا یُلَقَّاهَا إِلَّا الصَّابِرُ‌ونَ ﴿٨٠﴾ فَخَسَفْنَا بِهِ وَبِدَارِ‌هِ الْأَرْ‌ضَ فَمَا کَانَ لَهُ مِن فِئَهٍ یَنصُرُ‌ونَهُ مِن دُونِ اللَّـهِ وَمَا کَانَ مِنَ الْمُنتَصِرِ‌ینَ ﴿٨١﴾ وَأَصْبَحَ الَّذِینَ تَمَنَّوْا مَکَانَهُ بِالْأَمْسِ یَقُولُونَ وَیْکَأَنَّ اللَّـهَ یَبْسُطُ الرِّ‌زْقَ لِمَن یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَیَقْدِرُ‌ ۖ لَوْلَا أَن مَّنَّ اللَّـهُ عَلَیْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۖ وَیْکَأَنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُ‌ونَ ﴿٨٢﴾ تِلْکَ الدَّارُ‌ الْآخِرَ‌هُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِینَ لَا یُرِ‌یدُونَ عُلُوًّا فِی الْأَرْ‌ضِ وَلَا فَسَادًا ۚ وَالْعَاقِبَهُ لِلْمُتَّقِینَ ﴿٨٣﴾«سوره مبارکه قصص» قارون از قوم موسى بود و بر آنان ستم کرد، و از گنجینه‌ها آن قدر به او داده بودیم که کلیدهاى آنها بر گروه نیرومندى سنگین مى‌آمد، آنگاه که قوم وى بدو گفتند: «شادى مکن(تکبر نورز و مغرور مشو)که خدا شادى‌کنندگان را دوست نمى‌دارد. (۷۶) و با آنچه خدایت داده سراى آخرت را بجوى و سهم خود را از دنیا فراموش مکن، و همچنانکه خدا به تو نیکى کرده نیکى کن و در زمین فساد مجوى که خدا فسادگران را دوست نمى‌دارد. (۷۷) [قارون‌] گفت: «من اینها را در نتیجه دانش خود یافته‌ام.» آیا وى ندانست که خدا نسلهایى را پیش از او نابود کرد که از او نیرومندتر و مال‌اندوزتر بودند؟ و[لى این گونه‌] مجرمان را [نیازى‌] به پرسیده شدن از گناهانشان نیست. (۷۸) پس [قارون‌] با کوکبه خود بر قومش نمایان شد؛ کسانى که خواستار زندگى دنیا بودند گفتند: «اى کاش مثل آنچه به قارون داده شده به ما [هم‌] داده مى‌شد، واقعاً او بهره بزرگى [از ثروت‌] دارد.» (۷۹) و کسانى که دانش [واقعى‌] یافته بودند، گفتند: «واى بر شما! براى کسى که گرویده و کار شایسته کرده پاداش خدا بهتر است، و جز شکیبایان آن را نیابند.» (۸۰) آنگاه [قارون‌] را با خانه‌اش در زمین فرو بردیم، و گروهى نداشت که در برابر [عذاب‌] خدا او را یارى کنند و [خود نیز] نتوانست از خود دفاع کند. (۸۱) و همان کسانى که دیروز آرزو داشتند به جاى او باشند، صبح مى‌گفتند: «واى، مثل اینکه خدا روزى را براى هر کس از بندگانش که بخواهد گشاده یا تنگ مى‌گرداند، و اگر خدا بر ما منّت ننهاده بود، ما را [هم‌] به زمین فرو برده بود؛ واى، گویى که کافران رستگار نمى‌گردند.» (۸۲) آن سراى آخرت را براى کسانى قرار مى‌دهیم که در زمین خواستار برترى و فساد نیستند، و فرجام [خوش‌] از آنِ پرهیزگاران است. (۸۳)

  2. وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَیَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّیِّئَاتُ عَنِّی ۚ إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ ﴿١٠﴾«هود»و اگر -پس از محنتى که به او رسیده- نعمتى به او بچشانیم حتماً خواهد گفت: «گرفتاریها از من دور شد!» بى‌گمان، او شادمان و فخرفروش است. (۱۰)
    وَکَانَ لَهُ ثَمَرٌ‌ فَقَالَ لِصَاحِبِهِ وَهُوَ یُحَاوِرُ‌هُ أَنَا أَکْثَرُ‌ مِنکَ مَالًا وَأَعَزُّ نَفَرً‌ا ﴿٣۴﴾وَدَخَلَ جَنَّتَهُ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ قَالَ مَا أَظُنُّ أَن تَبِیدَ هَـٰذِهِ أَبَدًا ﴿٣۵﴾وَلَوْلَا إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَکَ قُلْتَ مَا شَاءَ اللَّـهُ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّـهِ ۚ إِن تَرَ‌نِ أَنَا أَقَلَّ مِنکَ مَالًا وَوَلَدًا ﴿٣٩﴾ فَعَسَىٰ رَ‌بِّی أَن یُؤْتِیَنِ خَیْرً‌ا مِّن جَنَّتِکَ وَیُرْ‌سِلَ عَلَیْهَا حُسْبَانًا مِّنَ السَّمَاءِ فَتُصْبِحَ صَعِیدًا زَلَقًا ﴿۴٠﴾وَأُحِیطَ بِثَمَرِ‌هِ فَأَصْبَحَ یُقَلِّبُ کَفَّیْهِ عَلَىٰ مَا أَنفَقَ فِیهَا وَهِیَ خَاوِیَهٌ عَلَىٰ عُرُ‌وشِهَا وَیَقُولُ یَا لَیْتَنِی لَمْ أُشْرِ‌کْ بِرَ‌بِّی أَحَدًا ﴿۴٢﴾ وَلَمْ تَکُن لَّهُ فِئَهٌ یَنصُرُ‌ونَهُ مِن دُونِ اللَّـهِ وَمَا کَانَ مُنتَصِرً‌ا ﴿۴٣﴾ هُنَالِکَ الْوَلَایَهُ لِلَّـهِ الْحَقِّ ۚ هُوَ خَیْرٌ‌ ثَوَابًا وَخَیْرٌ‌ عُقْبًا ﴿۴۴﴾ «کهف»و براى او میوه فراوان بود. پس به رفیقش -در حالى که با او گفت و گو مى‌کرد- گفت: «مال من از تو بیشتر است و از حیث افراد از تو نیرومندترم.» (۳۴) و در حالى که او به خویشتن ستمکار بود، داخل باغ شد [و] گفت: «گمان نمى‌کنم این نعمت هرگز زوال پذیرد.» (۳۵) و چون داخل باغت شدى، چرا نگفتى: ماشاء الله، نیرویى جز به [قدرت‌] خدا نیست. اگر مرا از حیث مال و فرزند کمتر از خود مى‌بینى، (۳۹) امید است که پروردگارم بهتر از باغ تو به من عطا فرماید، و بر آن [باغ تو] آفتى از آسمان بفرستد، تا به زمینى هموار و لغزنده تبدیل گردد؛ (۴۰) [تا به او رسید آنچه را باید برسد] و [آفت آسمانى‌] میوه‌هایش را فرو گرفت. پس براى [از کف دادن‌] آنچه در آن [باغ‌] هزینه کرده بود، دستهایش را بر هم مى‌زد در حالى که داربستهاى آن فرو ریخته بود. و [به حسرت‌] مى‌گفت: «اى کاش هیچ کس را شریک پروردگارم نمى‌ساختم.» (۴۲) و او را در برابر خدا گروهى نبود، تا یاریش کنند، و توانى نداشت که خود را یارى کند. (۴۳) در آنجا [آشکار شد که‌] یارى به خداىِ حق تعلق دارد. اوست بهترین پاداش و [اوست‌] بهترین فرجام. (۴۴)

  3. وَقَالُوا نَحْنُ أَکْثَرُ‌ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِینَ ﴿٣۵﴾ قُلْ إِنَّ رَ‌بِّی یَبْسُطُ الرِّ‌زْقَ لِمَن یَشَاءُ وَیَقْدِرُ‌ وَلَـٰکِنَّ أَکْثَرَ‌ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ ﴿٣۶﴾ وَمَا أَمْوَالُکُمْ وَلَا أَوْلَادُکُم بِالَّتِی تُقَرِّ‌بُکُمْ عِندَنَا زُلْفَىٰ إِلَّا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَأُولَـٰئِکَ لَهُمْ جَزَاءُ الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا وَهُمْ فِی الْغُرُ‌فَاتِ آمِنُونَ ﴿٣٧﴾ قُلْ إِنَّ رَ‌بِّی یَبْسُطُ الرِّ‌زْقَ لِمَن یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَیَقْدِرُ‌ لَهُ ۚ وَمَا أَنفَقْتُم مِّن شَیْءٍ فَهُوَ یُخْلِفُهُ ۖ وَهُوَ خَیْرُ‌ الرَّ‌ازِقِینَ ﴿٣٩﴾«سبأ»و گفتند: «ما دارایى و فرزندانمان از همه بیشتر است و ما عذاب نخواهیم شد.» (۳۵) بگو: «پروردگار من است که روزى را براى هر کس که بخواهد گشاده یا تنگ مى گرداند؛ لیکن بیشتر مردم نمى‌دانند.» (۳۶) و اموال و فرزندانتان چیزى نیست که شما را به پیشگاه ما نزدیک گرداند، مگر کسانى که ایمان آورده و کار شایسته کرده باشند. پس براى آنان دو برابر آنچه انجام داده‌اند پاداش است و آنها در غرفه‌ها[ى بهشتى‌] آسوده خاطر خواهند بود. (۳۷) بگو: «در حقیقت، پروردگار من است که روزى را براى هر کس از بندگانش که بخواهد گشاده یا براى او تنگ مى‌گرداند. و هر چه را انفاق کردید عوضش را او مى‌دهد. و او بهترین روزى دهندگان است.» (۳۹)
    وَنَادَىٰ فِرْ‌عَوْنُ فِی قَوْمِهِ قَالَ یَا قَوْمِ أَلَیْسَ لِی مُلْکُ مِصْرَ‌ وَهَـٰذِهِ الْأَنْهَارُ‌ تَجْرِ‌ی مِن تَحْتِی ۖ أَفَلَا تُبْصِرُ‌ونَ ﴿۵١﴾ أَمْ أَنَا خَیْرٌ‌ مِّنْ هَـٰذَا الَّذِی هُوَ مَهِینٌ وَلَا یَکَادُ یُبِینُ ﴿۵٢﴾فَلَمَّا آسَفُونَا انتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَ‌قْنَاهُمْ أَجْمَعِینَ ﴿۵۵﴾«زخرف»و فرعون در [میان‌] قوم خود ندا درداد [و] گفت: «اى مردم [کشور] من، آیا پادشاهى مصر و این نهرها که از زیر [کاخهاى‌] من روان است از آنِ من نیست؟ پس مگر نمى‌بینید؟ (۵۱) آیا [نه‌](آری)من از این کس که خود بى‌مقدار است و نمى‌تواند درست بیان کند بهترم؟ (۵۲)و چون ما را به خشم درآوردند، از آنان انتقام گرفتیم و همه آنان را غرق کردیم. (۵۵)
    اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَیَاهُ الدُّنْیَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِینَهٌ وَتَفَاخُرٌ‌ بَیْنَکُمْ وَتَکَاثُرٌ‌ فِی الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ ۖ کَمَثَلِ غَیْثٍ أَعْجَبَ الْکُفَّارَ‌ نَبَاتُهُ ثُمَّ یَهِیجُ فَتَرَ‌اهُ مُصْفَرًّ‌ا ثُمَّ یَکُونُ حُطَامًا ۖ وَفِی الْآخِرَ‌هِ عَذَابٌ شَدِیدٌ وَمَغْفِرَ‌هٌ مِّنَ اللَّـهِ وَرِ‌ضْوَانٌ ۚ وَمَا الْحَیَاهُ الدُّنْیَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُ‌ورِ‌ ﴿٢٠﴾ «حدید»بدانید که زندگى دنیا، در حقیقت، بازى و سرگرمى و آرایش و فخرفروشى شما به یکدیگر و فزون‌جویى در اموال و فرزندان است. [مثَل آنها] چون مثَل بارانى است که کشاورزان را رستنى آن [باران‌] به شگفتى اندازد، سپس [آن کشت‌] خشک شود و آن را زرد بینى، آنگاه خاشاک شود. و در آخرت [دنیا پرستان را] عذابى سخت است و [مؤمنان را] از جانب خدا آمرزش و خشنودى است، و زندگانى دنیا جز کالاى فریبنده نیست. (۲۰)
    أَلْهَاکُمُ التَّکَاثُرُ‌ ﴿١﴾…«تکاثر»تفاخر به بیشترداشتن، شما را غافل داشت. (۱) …..

نظرتان را ثبت نمایید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد .بخش ‌های مورد نیاز علامت‌ گذاری شده ‌اند * *

*