خانه / آخرین اخبار / دعا برای آرامش اعصاب و زندگی

دعا برای آرامش اعصاب و زندگی

دعا برای ارامش در زندگی ، دعا برای آرامش در خانواده ، سوره ای برای آرامش ، دعای آرامش دهنده ، سوره ای که باعث آرامش میشود ،سوره ای برای آرامش قلب ،ذکر آرامش دهنده

آرامش اعصاب و وران با رسیدن به آرامش درون حاصل می شود. هرکسی می داند که یاد خدا آرامبخش دلهاست پس برای رهایی از دلهره و اضطراب و داشتن اعصابی آرام به خدا پناه ببرید.

سوره ای که باعث آرامش میشود ذکر آرامش دهنده دعای آرامش دهنده بهترین دعا انواع ذکر خدا انواع ذکر با تسبیح آرامش اعصاب

اگر کسی اعصاب خود را کنترل کند، دیگر خشمگین و عصبانی نمی شود، که از آن در آیات و روایات به “کظم غیظ” تعبیر شده است. خداوند متعال یکی از مهم ترین ویژگی های انسان های الاهی و پارسا پیشه را کظم غیظ و عفو از مردم می شمارد و می فرماید:”مؤمنان در هنگام عصبانیت خشم خود را فرو می برند و از خطای مردم در می گذرند و خدا نیکوکاران را دوست دارد”.پس برای آرامش اعصاب این چند راه را پیش رو بگیرید:

  •  پناه بردن به خدا
  •  وضو گرفتن با آب سرد
  •  دور کردن اسباب خشم و عصبانیت، از خود
  •  صبر
  •  دعا و نیایش
  •   نماز و یاد خدا

صبر، دعا و نیایش، نماز و یاد خدا و توبه ازعواملی هستند که در ایجاد آرامش و سکون و طمأنینه، تأثیر بسزایی دارند و در باره نماز باید گفت که نماز که یاد خداست احیاگر روح و روان است و باعث رفع نگرانی‏ها و اضطراب‏ها و آرامش انسان می‏گردد.

سوره ای که باعث آرامش میشود ذکر آرامش دهنده دعای آرامش دهنده بهترین دعا انواع ذکر خدا انواع ذکر با تسبیح آرامش اعصاب

سوره های قرآن برای آرامش گرفتن از خدا

دعا و ذکر برای آرامش اعصاب و کاهش اضطراب

به طور کلی یاد خداوند به هر شکل و صورتی موجب آرامش قلب است .

گفتن ذکر« ما شاءَ الله لا حَولَ وَ لا قوَّهَ إلّا باللهِ العَلِیِّ العَظیم » در ایجاد ارامش نقش موثری دارد .

میرزا احمد آشتیانی (ره) در کتاب هدیه احمدی اورده اند:

علامه طباطبایی صاحب تفسیر المیزان فرمودند:جهت ارامش پیدا کردن دست روی سینه بگذارید ودر حالت نشسته و ایستاده چند مرتبه ایه ۲۸ سوره رعد را بخوانید:

«الذّینَ امَنوا وتَطمَئِنُّ قُلوبُهُم بذِکرِ اللهِ اَلا بذِکرِ الله تَطمَئِنُ القلوب » زیرا در ایجاد ارامش بسیارمؤثر است

حجت الاسلام صحفی می گوید:در اواخر عمر مبارک علامه طباطبایی، از ایشان خواستم برای آرامش قلب، دستوری بفرمایند، فرمودند:

«دست را روی سینه بگذار و سه ـ چهار بار نشسته و ایستاده (یا فرمود:ایستاده و نشسته ـ که یادم نیست ـ)

این آیه را بخوان:

«الذین آمنوا و تطمئن قلوبهم بذکر الله؛ ألا بذکر الله تطمئن القلوب؛

کسانی که ایمان آورده اند و دل هایشان به یاد خدا آرام می گیرد، آگاه باش که با یاد خدا دل ها آرامش می یابد.»

در اوقات فراغت به تفصیل درباره‏ی نعمت‏های الهی و الطاف خاص او نسبت به خود فکر کنید و از خداوند و ائمه اطهار(ع)  کمک بطلبید که ذکر خدا آرام‏بخش است و بدانید که محبت خداوند نسبت به بندگانش بیشتر از هر چیزی است که ما تصور می‏کنیم طبق آیه ی ” الا بذ کر الله تطمئن القلوب ” به ذکر خدا دل آرام می گیرد، بنا بر این خواندن هر سوره ی از قرآن و همچنین خواندن  دعا های وارده در مفاتیح الجنان بخصوص دعای کمیل ، دعای ندبه ، دعای مکارم الا خلاق ، مناجات شعبانیه ، زیارت عاشورا ، زیارت جامعه ی کبیره ، باعث آرامش روح و رفع پریشانی و اضطراب از شما خواهد بود .

چرا که قرآن و دعا همه اش ذکر است.

البته خواندن سوره ی احقاف هر جمعه و مداومت بر سوره های قدر و عصرهمچنین آیت الکرسی در رفع پریشانی و اضطراب وارد شده است . همچنین بسیار استغفار کردن ( گفتن ذکر استغفر الله ربی و اتوب الیه ) ومداومت بر ذکر ” لا حول ولا قوه الا با الله العلی العظیم ” در رفع پریشانی مؤثر است .( کتاب مفاتیح الحاجات)

سوره ای که باعث آرامش میشود ذکر آرامش دهنده دعای آرامش دهنده بهترین دعا انواع ذکر خدا انواع ذکر با تسبیح آرامش اعصاب

چهار ذکر اثرگذار برای آرامش در زندگی

تکرار و مداومت داشتن بر چهار ذکری که در قرآن وارد شده است تاثیر بسیار زیادی در آرامش روح دارد.

خداوند در قرآن برای از بین بردن مسائل فکری در زندگی اذکاری را برای بندگان قرار داده است که اگر به این اذکار دقت کافی و عقیده داشته باشیم و از ته دل آنها را بیان کنیم؛ بدون تردید در آرامش ذهن و زندگی ما اثرگذار است.

امام صادق (ع) در این زمینه فرموده است: در شگفتم برای کسی که از چهار چیز بیم دارد، چگونه به چهار کلمه پناه نمی‌برد!

در شگفتم برای کسی که ترس بر او غلبه کرده، چگونه به ذکر «حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکیلُ» (آل عمران آیه ۱۷۳) پناه نمی‌برد.

در صورتی که خداوند به دنبال ذکر یاد شده فرموده است: پس (آن کسانی که به عزم جهاد خارج گشتند و تخویف شیاطین در آنها اثر نکرد و به ذکر فوق تمسک جستند) همراه با نعمتی از جانب خداوند (عافیت) و چیزی زاید بر آن (سود در تجارت) بازگشتند و هیچگونه بدی به آنان نرسید.

در شگفتم برای کسی که اندوهگین است چگونه به ذکر «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِین» (سوره انبیاء آیه ۸۷) پناه نمی‌برد.

زیرا خداوند به دنبال این ذکر فرموده است: «پس ما یونس را در اثر تمسک به ذکر یاد شده، از اندوه نجات دادیم و همین گونه مومنین را نجات می‌بخشیم.» (سوره انبیاء آیه ۸۸)

در شگفتم برای کسی که مورد مکر و حیله واقع شده، چگونه به ذکر «افوض امری الی الله، ان الله بصیر بالعباد» (سوره غافر آیه ۴۴)… پناه نمی‌برد.

زیرا خداوند به دنبال ذکر فوق فرموده است: «پس خداوند (موسی را در اثر ذکر یاد شده) از شر و مکر فرعونیان مصون داشت.» (سوره غافر آیه ۴۵)

در شگفتم برای کسی که طالب دنیا و زیبایی‌های دنیاست چگونه به ذکر «ماشاءالله لا قوه الا بالله» پناه نمی‌برد.

زیرا خداوند بعد از ذکر یاد شده فرموده است: «مردی که فاقد نعمت‌های دنیوی بود، خطاب به مردی که از نعمت‌ها برخوردار بود» فرمود: اگر تو مرا به مال و فرزند، کمتر از خود می‌دانی امید است خداوند مرا بهتر از باغ تو بدهد.

یک نظر ثبت شده

  1. خُلِقَ الْإِنسَانُ مِنْ عَجَلٍ ۚ ... ﴿٣٧﴾ «انبیاء»

    وَلَوْ یُعَجِّلُ اللَّـهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ‌ اسْتِعْجَالَهُم بِالْخَیْرِ‌ لَقُضِیَ إِلَیْهِمْ أَجَلُهُمْ ۖ فَنَذَرُ‌ الَّذِینَ لَا یَرْ‌جُونَ لِقَاءَنَا فِی طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُونَ ﴿١١﴾ وَإِذَا مَسَّ الْإِنسَانَ الضُّرُّ‌ دَعَانَا لِجَنبِهِ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَائِمًا فَلَمَّا کَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّ‌هُ مَرَّ‌ کَأَن لَّمْ یَدْعُنَا إِلَىٰ ضُرٍّ‌ مَّسَّهُ ۚ کَذَٰلِکَ زُیِّنَ لِلْمُسْرِ‌فِینَ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿١٢﴾ «یونس» و اگر خدا براى مردم به همان شتاب که آنان در کار خیر مى‌طلبند، در رساندن بلا به آنها شتاب مى‌نمود، قطعاً اجلشان فرا مى‌رسید. پس کسانى را که به دیدار ما امید ندارند، در طغیانشان رها مى‌کنیم تا سرگردان بمانند. (۱۱) و چون انسان را آسیبى رسد، ما را -به پهلو خوابیده یا نشسته یا ایستاده- مى‌خواند، و چون گرفتاریش را برطرف کنیم چنان مى‌رود که گویى ما را براى گرفتاریى که به او رسیده، نخوانده است. این گونه براى اسرافکاران آنچه انجام مى‌دادند زینت داده شده است. (۱۲)
    وَلَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنسَانَ مِنَّا رَحْمَهً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَیَئُوسٌ کَفُورٌ ﴿٩﴾ «هود» و اگر از جانب خود رحمتى به انسان بچشانیم، سپس آن را از وى سلب کنیم، قطعاً نومید و ناسپاس خواهد بود. (۹)
    وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنسَانِ أَعْرَ‌ضَ وَنَأَىٰ بِجَانِبِهِ ۖ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ‌ کَانَ یَئُوسًا ﴿٨٣﴾ «اسراء» و چون به انسان نعمت ارزانى داریم، روى مى‌گرداند و پهلو تهى مى‌کند، و چون آسیبى به وى رسد نومید مى‌گردد. (۸۳)
    وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَ‌حْمَهً فَرِ‌حُوا بِهَا ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَیئَهٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَیدِیهِمْ إِذَا هُمْ یقْنَطُونَ ﴿۳۶﴾ «روم» و چون مردم را رحمتی بچشانیم، بدان شاد می‌گردند؛ و چون به [سزای‌] آنچه دستاورد گذشته آنان است، صدمه‌ای به ایشان برسد، بناگاه نومید می‌شوند. (۳۶)
    وَإِذَا مَسَّ الْإِنسَانَ ضُرٌّ‌ دَعَا رَ‌بَّهُ مُنِیبًا إِلَیْهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُ نِعْمَهً مِّنْهُ نَسِیَ مَا کَانَ یَدْعُو إِلَیْهِ مِن قَبْلُ وَجَعَلَ لِلَّـهِ أَندَادًا لِّیُضِلَّ عَن سَبِیلِهِ ۚ قُلْ تَمَتَّعْ بِکُفْرِ‌کَ قَلِیلًا ۖ إِنَّکَ مِنْ أَصْحَابِ النَّارِ‌ ﴿٨﴾ «زمر» و چون به انسان آسیبى رسد، پروردگارش را -در حالى که به سوى او بازگشت‌کننده است- مى‌خواند؛ سپس چون او را از جانب خود نعمتى عطا کند، آن [مصیبتى‌] را که در رفع آن پیشتر به درگاه او دعا مى‌کرد، فراموش مى‌نماید و براى خدا همتایانى قرار مى‌دهد تا [خود و دیگران را] از راه او گمراه گرداند. بگو: «به کفرت اندکى برخوردار شو که تو از اهل آتشى.» (۸)
    لَّا یسْأَمُ الْإِنسَانُ مِن دُعَاءِ الْخَیرِ‌ وَإِن مَّسَّهُ الشَّرُّ‌ فَیئُوسٌ قَنُوطٌ ﴿۴۹﴾ «فصلت» انسان از دعای خیر خسته نمی‌شود، و چون آسیبی به او رسد مأیوس [و] نومید می‌گردد. (۴۹)
    وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَی الْإِنسَانِ أَعْرَ‌ضَ وَنَأَیٰ بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ‌ فَذُو دُعَاءٍ عَرِ‌یضٍ ﴿۵۱﴾ «فصلت» و چون انسان را نعمت بخشیم، روی برتابد و خود را کنار کشد، و چون آسیبی بدو رسد دست به دعای فراوان بردارد. (۵۱)
    وَهُوَ الَّذِی یُنَزِّلُ الْغَیْثَ مِن بَعْدِ مَا قَنَطُوا وَیَنشُرُ‌ رَ‌حْمَتَهُ ۚ وَهُوَ الْوَلِیُّ الْحَمِیدُ ﴿٢٨﴾ «شوری» و اوست کسى که باران را -پس از آنکه [مردم‌] نومید شدند- فرود مى‌آورد، و رحمت خویش را مى‌گسترد و هموست سرپرست ستوده. (۲۸)
    یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللَّـهُ عَلَیْهِمْ قَدْ یَئِسُوا مِنَ الْآخِرَ‌هِ کَمَا یَئِسَ الْکُفَّارُ‌ مِنْ أَصْحَابِ الْقُبُورِ‌ ﴿١٣﴾ «ممتحنه» ‌ای کسانی که ایمان آورده‌اید، مردمی را که خدا بر آنان خشم رانده، به دوستی مگیرید. آنها واقعاً از آخرت سلب امید کرده‌اند، همان گونه که کافران اهل گور قطع امید نموده‌اند. (۱۳)

نظرتان را ثبت نمایید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد .بخش ‌های مورد نیاز علامت‌ گذاری شده ‌اند * *

*