خانه / بورس و سهام / گزارش امروز بورس / کی بود کی بود من نبودم!

گزارش امروز بورس / کی بود کی بود من نبودم!

واقعا نمی دانیم چه کسی مسئول اصلی ایجاد ترس بین سهامداران بوده و حتی چه کسی قادر است آنرا از بین ببرد اما خوب می دانیم عامل ترس موجود در بازار سرمایه ما داخلی است و هیچ ارتباطی به عوامل خارجی و برون مرزی ندارد.

با اتمام ساعات معاملات روز یکشنبه 93.06.2 شاخص بازار اول ( تالار اصلي ) با 269 واحد کاهش به رقم 53974 واحد رسيد. همین وضعيت را در شاخص بازار دوم (تالار فرعي) شاهد هستيم بطوريكه شاخص تالار فرعي در اين روز با ثبت 542 واحد افت عدد 145859 واحد را تجربه كرد. شاخص كل بورس نيز در روز جاري با 338 واحد کاهش به رقم 73529 واحد رسيد.

همچنین در این روز رمپنا با 5 واحد افزایش شاخص، بیشترین تأثیر مثبت را بر جا گذاشت و در مقابل فولاد با 61 واحد کاهش، بیشترین تأثیر منفی را بر روی شاخص داشت.

شاخص فرابورس نیز با 0.20 واحد افزایش به رقم 805 واحد رسید.

در این شرایط امروز “میدکو” با 0.66 واحد رشد شاخص فرابورس بیشترین تأثیر مثبت را برجا گذاشت و در مقابل “ذوب” با 0.43 واحد کاهش آن، بیشترین تأثیر منفی را بر این نماگر در پی داشت.

گفتني است ارزش كل معاملات در بازار بورس به رقم 2044 میلیارد ریال و ارزش کل معاملات در بازار فرابورس به رقم 2447 میلیارد ریال رسید.

شاخص بورس طی معاملات روز جاری نیز دومین افت خود در هفته جاری را تجربه کرد بطوریکه طی معاملات امروز کاهش بیش از 338 واحدی ماحصل فعالیت بازار سرمایه و نمایش آن بر روی این نماگر بود. امروز بزرگان بورس در تمامی گروه های مطرح شاخص را به پایین کشیدند تا همچنان روند بازار و در مسیر نزولی حفظ شود.

همچنان که روز گذشته عنوان شد، ترس عامل اصلی روند منفی بورس و زیان اغلب سرمایه گذاران می باشد که البته چندان بی مورد نیز نمی باشد، به هر حال این ترس چه واقعی باشد و چه روانی قطعاً عاملی دارد که عوامل ترس امروز اهالی بازار سرمایه تا حدودی مشخص است و نیاز به توضیح ندارد. اما نکته مهم آنجاست که این عامل ترس موجود بین سرمایه گذاران چه زمانی بین خواهد رفت و اصلاً مگر این عامل چقدر قدرت دارد که باعث شده فعالان این بازار که سال گذشته برای خرید سهام شرکتها درتمامی گروه های فعال بورس در صف های چند میلیونی می نشستند و علی رغم بازدهی های قابل توجه شرکتها همچنان خریدار آنها بودند، امروز همان شرکتها را با افت قیمت های قابل توجه بین 30 تا 60 درصدی حاضر به خریداری نیستند.

اجازه دهید کمی راحت تر صحبت کنیم چون قرار است برای از بین بردن یک عامل مشکل ساز راهکاری اندیشیده شود.

واقعا نمی دانیم چه کسی مسئول اصلی ایجاد ترس بین سهامداران بوده و حتی چه کسی قادر است آنرا از بین ببرد اما خوب می دانیم عامل ترس موجود در بازار سرمایه ما داخلی است و هیچ ارتباطی به عوامل خارجی و برون مرزی ندارد. کمی به عقب باز می گردیم: نرخ خوراک پتروشیمی ها با رشدی سه برابری به 13 سنت افزایش یافت که البته با تخفیف 2 سنتی به این رقم رسید، ولی کاری به تاثیر این اتفاقات بر سودآوری شرکتها و قیمت سهام آنها نداریم، فقط یک سوال داریم، چه کسی مسول این افزایش نرخ بود. از دولتی ها می پرسیم انگشت اشاره را به سمت بهارستان نشانه می روند، به سراغ مجلسی ها می رویم دولت را پیشنهاد دهنده این مصوبه می دانند وحتی یکی از بهارستان نشینان که مدعی است پیشنهاد وزارت نفت برای نرخ خوراک پتروشیمی ها 20 سنت بوده و این رقم فعلی با وساطت مجلسی ها بدست آمده است.

به بررسی بحث افزایش نرخ خودرو که می رسیم جز سر گیجه هیچ نتیجه دیگری عاید نمی شود، ابتدا شورای رقابت خبر از افزایش نرخی می دهد که در عمل جز کاهش قیمت چیز دیگری نیست اما چند روز بعد با ارسال نامه اعتراض خودروسازان اعداد و ارقام کلاً تغییر می کند و هم رشد قیمت در عمل ظاهر می شود و هم خودروسازان خشنود از تصمیم شورای رقابت به اطلاع رسانی می پردازند، چند روز بعد بهارستان نشینان بانگ اعتراض سر می دهند که خودرو گران شد و چنین و چنان شد بعد هم تهدید به برداشتن تعرفه ها و امثالهم می کنند اما این موضوع به همین جا ختم نمی شود و در حالیکه وزیر صنعت در رسانه ها صحبت از عدم افزایش نرخ غیر منطقی خودرو به میان می آورد ناگاه متوجه مکدر شدن رییس جمهور از رشد قیمت خودرو می شویم و بحث باز نگری در قیمتها پیش می آید.در نهایت هم رییس شورای رقابت در حرکتی جالب توجه در شرایطی که با قاطعیت تمام خبر از قطعی بودن نرخ اعلام شده خودرو ها می دهد و بسیار مقتدرانه از خبرنگاران می خواهد که دیگر این موضوع را پیگیری نکنند فردای همان روز سه درصد از 5 درصد رشد قیمت اعلامی را کاهش می دهد. اینجا هم کاری به تاثیر مثبت و منفی این خبر بر بازار و قیمت سهام شرکتهای خودروی نداریم و همان سوال قبل از تکرار می کنیم، چه نهادی و یا چه کسی قیمت خودرو را افزایش داد و این نرخ ها به دستور چه کسی کاهش یافت؟!

بحث عوارض 30 درصدی سنگ آهن و بهره مالکانه هم که همیشه سایه اش همچون چتری هم برسر بورس و این صنعت بوده. البته مسبب این را نیز متوجه نشدیم.

راجع به موضوع افزایش نرخ سپرده های بانکی و کاهش مجدد آن و نیز آینده پیش رو نیز، بماند از این نیز با طرح همان سوال می گذریم.

از این مسایل کلان می گذریم و به بورس باز می گردیم، قرار بود بانکها پول به بازار سرمایه وارد کنند، قرار بود صندوق توسعه حمایت از بازار حمایت کند، قرار بود نتیجه جلسات کمسیون اقتصادی مجلس و نیز جلسات وزیر اقتصاد با متولیان بازار سرمایه و مدیران عامل بانکها، نمود خود را در بورس نمایان سازد که اینها نیز نشد ومشخص هم نگردید که چه کسی یا چه نهادی در انجام وظیفه کوتاهی کرد. و قصه کی بود و کی نبود من نبودم ادامه دارد!

خوب خداوکیلی در نظر بگیرید با این اوصاف سهامدار حق دارد بترسد یا نه؟ وقتی عامل ترس ها ایجاد شده هنوز ناشناس مانده و معلوم نیست که برای حل آنها چه کسی مسئول است و نمی توانیم بگویم چه کسی یا نهادی مقصر ایجاد آن است چطور باید انتظار اعتماد و اطمینان داشت.

وقتی می دانیم شرکتی در یکی از بهترین وضعیتهای اخیر خود قرار دارد اما مدیران آنها با هزاران ترفند سعی در پنهان کردن اطلاعات آن دارند چطور می شود اعتماد کرد؟!

قبول داریم قیمتها به کف خود رسیده اند اما آیا عوامل ایجاد ترس از خرید سهام و نا اطمینانی در بورس هم به کف خود رسیده است؟

باید باور کنیم که شرط تامین مالی بنگاه ها از طریق بازار سرمایه بازگشت اعتماد و اطمینان به این بازار است زیرا تا زمانیکه اعتماد به بورس باز نگردد، نقدینگی مورد نیاز برای تامین مالی بنگاه های اقتصادی بزرگ نیز به این بازار باز نخواهد گشت.

بورس نیوز

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شدبخش های مورد نیاز علامت گذاری شده است *

*