خانه / آخرین اخبار / مردم ونزوئلا اولین قربانی نفت ارزان

مردم ونزوئلا اولین قربانی نفت ارزان

کالاهای اساسی به سختی در ونزوئلا یافت می‌شوند ذخایر ارزی این کشور نابوده شده‌اند کاراکاس ٨٠٠‌هزار بشکه نفت را صرف تعهدات از قبل تعیین شده می‌کند هر دلار معادل ١٧٣ بولیوار است.

نفت ١٠٠ دلاری بسیاری از کشورهای کوچک را خوشبخت کرد، کشورهایی که سرمایه‌ای اندک یا اقتصادی ابتدایی داشتند با فروش نفت ١٠٠دلاری طعم قدرت در بازار را تجربه کردند اما نصف شدن بهای طلای سیاه طی ۶ماه، روزهای طلایی آنها را برباد داد.

ونزوئلا یکی از کشورهایی است که همزمان با سقوط نفت در سراشیبی رکود افتاده است. به‌طوری که بهای کالاهای مصرفی در این کشور به اوج رسیده و همزمان کمبود موادغذایی در تمام نقاط آن دیده می‌شود. تورم بسیار بالا، رئیس‌جمهوری که مدام در سفر است و صف‌های طولانی مردم مقابل سوپرمارکت‌ها برای خرید اجناس باقی‌مانده، چهره ونزوئلا را تغییر داده است.

«نیکلاس مادورو» رئیس‌جمهوری ونزوئلا قول داده اقداماتی ضربتی انجام دهد تا کشور را از رکود خارج کند اما تاکنون هیچ جزییاتی از برنامه‌های خود را فاش نکرده است. اکنون نفت به بزرگترین کابوس مادورو تبدیل شده زیرا باید اقتصاد کشورش را احیا کند و سریعترین نرخ فزاینده تورم جهان را هم کنترل کند.

در حال حاضر دولت نرخ مبادله «بولیوار» (واحد پول ونزوئلا) به دلار را طوری کنترل می‌کند که ۶,٣ بولیوار برابر یک دلار باشد، اما در بازار سیاه یک دلار برابر با ١٧٣بولیوار است. اقتصاد این کشور در ٣ماهه اول، دوم و سوم ‌سال ٢٠١۴میلادی به ترتیب ۴.٨، ۴.٩ و ٢.٣‌درصد کوچکتر شده است. با این وجود این عمق فاجعه نیست و تنها بخشی از آن را به نمایش می‌گذارد.

هم‌اکنون کالاهای اساسی مانند مواد خوراکی، دستمال کاغذی، دارو و … به سختی در این کشور یافت می‌شوند. همزمان ذخایر ارزی این کشور ٢٢‌ میلیارد دلار است که با زپرداخت بدهی خارجی این کشور را به مدت ٢ سال پوشش می‌دهد اما واحد تحقیق شرکت نفت ملی «پترولوس دی ونزوئلا» تخمین می‌زند کمتر از ٢ میلیارد دلار این رقم برای پرداخت بدهی آماده است.

در این میان «نلسون مرنتس» رئیس بانک مرکزی و «رودلفو مارکو تروس» وزیر اقتصادی این کشور از تغییراتی خبر داده‌اند که سیستم ذخایر ارزی را بهبود می‌بخشد. مادورو نیز وعده داده استراتژی اقتصادی جدید او شامل اقداماتی است که از هزینه‌های دولت می‌کاهد.

این در حالی است که ونزوئلا ادعا می‌کند بزرگترین ذخایر نفت جهان را در اختیار دارد ولی وقایع اخیر این پیش‌بینی را میان تحلیلگران قوت بخشیده که این کشور نیازمند سیاست‌های متفاوتی است. اکنون زمان آن رسیده که کاراکاس سیاست‌های خود درباره نفت یارانه‌ای را تغییر دهد تا بتواند برای واردات در حال کاهش خود سرمایه‌ای جمع‌آوری کند، ذخایر ارزی فراهم کند و از فروپاشی بورس خود جلوگیری کند.

از سوی دیگر باید به مسأله کاهش محبوبیت خود نیز توجه کند. چراکه رکود اقتصادی سبب شده محبوبیت مادورو به شدت کاهش یابد. میزان مقبولیت او در ماه نوامبر ٢۴,۵‌درصد بود که نسبت به ابتدای ریاست‌جمهوری او نصف شده است.

صرف تعهد به برنامه‌های از پیش تعیین‌شده
«باغ‌وحش امید» در جامائیکا، مجسمه‌های زرد متمایل به خاکستری خیابان‌های ماناگوا را زینت داده‌اند که درختان زندگی نامیده می‌شود. در نیکاراگوئه و فرودگاه بین‌المللی هوگوچاوز درهایتی، یادواره‌ای از روزهای خوش ونزوئلا و رهبر سوسیالیستش است.

در آن زمان قیمت نفت هنوز بالا بود و کاراکاس انقلابی یکی از بزرگترین ذخایر انرژی جهان را در اختیار داشت. بله، در این زمان ونزوئلا می‌توانست روزانه ٢٠٠‌هزار بشکه نفت را به ١٣کشور جهان از جمله کوبا صادر کند و در عوض حمایت سیاسی و گاهی اوقات بهای نقدی آن را دریافت کند.

این برنامه پتروکارائیب نامیده می‌شد. به گزارش فایننشال تایمز در شرایط کنونی نیاز برای تغییر برنامه‌های پتروکارائیب (که شامل ٣‌درصد تولید ناخالص ملی کشورهایی مانند جامائیکا، گویان و بلیز است) هر روز بیشتر می‌شود. این برنامه‌ها برای ونزوئلا به بهای ۴۴‌میلیارد دلار از درآمد این کشور از ٢٠٠۵میلادی به بعد محسوب می‌شود.

با وجود آن‌که سرمایه‌گذاری مالی وجود ندارد اما به نظر نمی‌رسد ونزوئلا برنامه‌های خود را رها کرده باشد. بخش اعظم نفت تولیدی این کشور صرف تعهداتی می‌شود که دولت تصمیم ندارد آنها را رها کند.

مانند همین برنامه پتروکارائیب. با احتساب ۶٠٠‌هزار بشکه‌ای که دولت ونزوئلا به چین صادر می‌کند و ٢٠٠هزار بشکه‌ای که صرف برنامه پتروکارائیب می‌شود در نهایت این کشور ١,٢‌میلیون بشکه در روز نفت وارد بازارهای جهانی می‌کند که با توجه به قیمت‌های کنونی ارزش سالانه آن کمتر از ٢٠‌میلیارد دلار برآورد می‌شود. این در حالی است که واردات ونزوئلا ٧٧‌میلیارد دلار است که اختلاف این رقم عمق فاجعه را نشان می‌دهد.

سفر به چین و خاورمیانه، تلاشی برای بقا
اما به‌نظر می‌رسد مادورو قصد دارد از هر فرصتی برای نجات استفاده کند. او برای کنترل اقتصاد کشورش و جلوگیری از شورش مردم به سراغ چین رفته است. او پس از سفر به چین اعلام کرد، توانسته ٢٠‌میلیارد دلار سرمایه‌گذاری به‌دست آورد اما مشخص نکرده که این مبلغ ترتیباتی تازه است یا این‌که بخشی از معاملات نفت در ازای وام است.

پیش از آن رئیس‌جمهوری چین اعلام کرده بود طی دهه آتی ٢۵٠‌میلیارد دلار در کشورهای آمریکای‌لاتین سرمایه‌گذاری خواهد کرد. پکن از ٢٠٠٧میلادی خط اعتباری ۵٠‌میلیارد دلاری برای ونزوئلا افتتاح کرده که در بیشتر موارد در ازای وام از این کشور نفت خرید می‌کند.

این کشور روزانه ۶٠٠‌هزار بشکه نفت به چین صادر می‌کند که بیش از نصف آن برای بازپرداخت بدهی‌های قدیمی است. از سوی دیگر هفته گذشته مادورو با «ولادیمیر پوتین» رئیس‌جمهوری روسیه ملاقات کرد تا از کشورهای نفتی بخواهد تولیدات خود را بکاهند. همچنین مادورو به ایران، عربستان سعودی، قطر و الجزایر سفر کرد.

طی سفر او بهای نفت همچنان در حال کاهش بود اما او اعلام کرد به اندازه کافی سرمایه جمع کرده تا اقتصاد این کشور را نجات دهد.

در هر حال بهای نفت پاشنه آشیل اقتصاد‌های نفتی است و هرکدام به شکلی در تقلا هستند تا کشور خود را نجات دهند. هرچند به نظر می‌رسد ونزوئلا نخستین قربانی نفت ارزان باشد اما بی‌شک آخرین نیست.

منبع:روزنامه شهروند

چگونه یک رینگ اسپرت مناسب برای خودرو انتخاب کنیم؟

مقایسه پژو پارس LX TU5 با سورن ELX EF7

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شدبخش های مورد نیاز علامت گذاری شده است *

*