خانه / آخرین اخبار / منظور از رباى فاحش چیست ؟

منظور از رباى فاحش چیست ؟

طورى که از روایات و تواریخ استفاده مى شود در زمان جاهلیت معمول بود که اگر بدهکار در رأس مدت نمى توانست بدهى خود را بپردازد از طلبکار تقاضا مى کرد که مجموع سود و اصل بدهى را به شکل سرمایه جدیدى به او قرض بدهد و سود آن را بگیرد!

یکی از نکات قابل توجه و تامل در قرآن کریم این است که گاهی در لابلای بیان آیاتی در خصوص جنگ و جهاد به مسائل اقتصادی می پردازد و یا از برخی امور اجتماعی سخن به میان می آورد. اما علت این کار چیست؟
شاید به این دلیل باشد که خداوند متعال به ما بفهماند مسائل اخلاقى و اقتصادى، در یک نظام دفاعى مؤثّر است. جامعه اى که افرادش اهل اخلاص و ایثار، و سبقت در کارهاى خیر و اطاعت از رهبر باشند، در جنگ هم موفّق خواهند بود، ولى جامعه پول پرست و بخیل و نافرمان و مصرّ بر ارتکاب گناه، یقیناً شکست خواهد خورد.
برای نمونه آیات ۱۳۰ و ۱۳۱ سوره آل عمران همراه با هفت آیه بعد، در میان آیات جنگ اُحد قرار گرفته است.

در این آیات می خوانیم:
«[هان‏] اى کسانى که ایمان آورده‏اید! ربا را با افزوده‏هاى چند برابر [به بهانه دیر کرد در پرداخت وام، نگیرید و] نخورید؛ و پرواى خدا را پیشه سازید؛ باشد که رستگار شوید.» (۱۳۰)
«و از آتشى [بسیار شعله‏ور] که براى کفر گرایان آماده شده است ، بترسید [ و از این شیوه ظالمانه دست بردارید].» (۱۳۱)

سه نکته:
* تحریم تدریجی ربا

آیات تحریم ربا، در چند مرحله و به صورت تدریجى نازل شده است.
– گام اول، انتقاد از رباخوارى یهود بود.
– گام دوم این آیه است که منع از رباى چندین برابر مى کند.
– و در گام سوم، اسلام حتى یک درهم ربا را تحریم و به منزله‏ جنگ با خدا معرفى کرده است.

** چرا تدریجی؟
روش قرآن در مبارزه با انحرافات ریشه دار اجتماعى این است که تدریجا زمینه سازى مى کند و افکار عموم را به مرور زمان با مفاسد آنها آشنا مى سازد و آنگاه که آمادگى براى پذیرفتن تحریم نهایى حاصل شد قانون را به صورت صریح اعلام مى کند. این موضوع در مواردی که آلودگى به گناه زیاد و وسیع باشد از اهمیت بیشتری برخوردار است. این مساله را ما باید در همه امر به معروف هایمان مد نظر قرار بدهیم و نخواهیم به یکباره فرزند یا دوستمان را تغییر دهیم.

*** منظور از ربای فاحش چیست؟
در این آیه اشاره به تحریم رباى فاحش شده و با تعبیر «أضعافاً مضاعفه» بیان شده است . منظور از رباى فاحش این است که سرمایه به شکل تصاعدى در مسیر ربا سیر کند یعنى سود در مرحله نخستین با اصل سرمایه ضمیمه شود و مجموعاً مورد ربا قرار گیرند. به همین ترتیب در هر مرحله، سود به اضافه سرمایه، سرمایه جدیدى را تشکیل دهد و به این ترتیب در مدت کمى از راه تراکم سود، مجموع بدهى بدهکار به چندین برابر اصل بدهى افزایش یافته و به کلى از زندگى ساقط می شود.
بطورى که از روایات و تواریخ استفاده مى شود در زمان جاهلیت معمول بود که اگر بدهکار در رأس مدت نمى توانست بدهى خود را بپردازد از طلبکار تقاضا مى کرد که مجموع سود و اصل بدهى را به شکل سرمایه جدیدى به او قرض بدهد و سود آن را بگیرد! متأسفانه در عصر ما نیز در میان رباخواران این رباخوارى بسیار ظالمانه فراوان است!

منبع : تراز

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شدبخش های مورد نیاز علامت گذاری شده است *

*