اگر ادعای حرفه ای بودن در بازار سهام و بورس دارید این مطلب را بخوانید!

0

به گزارش ساتین : با اتمام ساعات معاملات روز دوشنبه ۹۲.۱۰.۲۳ شاخص بازار اول ( تالار اصلی ) با ۱۳۰۳ واحد افزایش به رقم ۶۵۶۴۴ واحد رسید. همین وضعیت را در شاخص بازار دوم (تالار فرعی) شاهد هستیم بطوریکه شاخص تالار فرعی در این روز با ثبت ۳۱۰۴ واحد افزایش عدد ۱۶۲۵۳۵ واحد را تجربه کرد. شاخص کل بورس نیز در روز جاری با ۱۷۰۸ واحد رشد به رقم ۸۷۱۱۲ واحد رسید.

همچنین در این روز هلدینگ خلیج فارس با ۲۰۰ واحد افزایش شاخص، بیشترین تأثیر مثبت را بر جا گذاشت و در مقابل صنعتی بهشهر با ۷ واحد کاهش، بیشترین تأثیر منفی را بر روی شاخص داشت.

شاخص فرابورس نیز با ۲۶ واحد افزایش به رقم ۸۴۷ واحد رسید.

در این شرایط امروز پتروشیمی جم با ۵ واحد رشد شاخص فرابورس بیشترین تأثیر مثبت را برجا گذاشت و در مقابل شهرسازی و خانه سازی باغمیشه با ۰.۱۹ واحد کاهش آن، بیشترین تأثیر منفی را بر این نماگر در پی داشت.

گفتنی است ارزش کل معاملات این روز به رقم ۳۷۲۶ میلیارد ریال رسید.

شاخص کل بورس طی معاملات روز جاری به همان دلیلی که دیروز ۲۳۸۸ واحد افت نمود، امروز توانست ۱۷۰۸ واحد رشد نماید و دو مدار ۸۶ و ۸۷ هزار واحدی که دیروز از دست داده بود طی یک روز مجدداً به دست آورد اما واقعاً دیروز و امروز بورس را چه شد؟

بنابر گزارش بورس نیوز اهالی تالار طی معاملات روز گذشته تصمیمات متفاوت و بسیاری را اتخاذ کردند، عده ای از آنها سهامشان را فروختند و عده ای دیگر در برخی از شرکت ها که تا روز گذشته امکان خرید سهام به واسطه صف های خرید شکل گرفته وجود نداشت در قالب خریدار ظاهر شدند و عده ای نیز تنها نظاره گر بودند.

از سوی دیگر دیروز کارشناسان و تحلیلگران بازار سرمایه نیز تحلیل های گوناگونی از خود روانه بازار کردند. عده ای معتقدند به ادامه روند نزولی بودند و صحبت از ترکیدن حباب می کردند و عده ای بازار روز گذشته را فرصت خرید و یا اصلاح پرتفوی می دانستند.

اما آنچه که کمتر کسی به آنها طی معاملات دیروز و امروز دقت کرد علت حرکت دسته جمعی نمادها به سمت نزول و صعود بود بطوریکه دیروز اکثریت نمادها قرمز بودن و امروز همان ها سبز پوش شدند.

به اعتقاد اهالی تالار حرکت دسته جمعی یعنی خرد جمعی، یعنی جامعه ای به صورت هماهنگ و حساب شده در یک روز به یک نگاه مشترک برسند و یک اقدام واحد انجام دهند که قطعاً این اتفاق نیز باید دلیلی واحد داشته باشد، اما فراموش نکنیم که بازار سرمایه ما بیشترین تأثیر را از جو روانی موجود ایجاد شده به صورت تعمدی یا غیر تعمدی می پذیرد. حتماً سهامداران زیادی امروز انگشت در دهان گزیدند و سهامی که روز گذشته در پرتفوی خود می دیدند امروز تنها یادش را گرامی داشتند و قطعاً بودند کسانی که امروز با خاطری آسوده و لبخند رضایت بر لب به معاملات می نگریستند.

اینجاست که آن خرد جمعی که قبل تر توضیحش را دادیم در بورس تهران تبدیل می شود به هیجانی آنی در راستای اهداف افرادی فرصت طلب و سودجو.

امروز قصد نداریم از معاملات و سهام شرکت ها یا روند صنایع سخن بگوییم امروز می خواهیم اندکی خودمانی تر با حرفه ای ها و یا به اصطلاح سرد و گرم چشیده های بورس که ادعای کهنه کاری و خاک خوری بورس را دارند گپی خودمانی و البته بدون تعارف داشته باشیم.

ابتدا اجازه بدهید یادی از گذشته ای نه چندان دور کنیم، گذشته ای که با بازگشت به فروردین ماه امسال آغاز می شود، یادش بخیر پنجم، ششم فروردین بود که ما حرفه ای های بازار سرمایه با یک نیم نگاه به سال ۹۱ بورس و یک نیم نگاه به خبرهای سیاسی و اقتصادی داخلی و خارجی برای خرید سهام مجدداً وارد گود بازار سرمایه شدیم و تازه ۱۰۰۰ تا دلیل هم توی سرمان بود که اگه قرار است سهام بخریم باید شرکتش چنین باشد و چنان باشد و اگر نبود به قول خودمان سهام که قحط نیست نمی خریم این همه سهام خوب.

آنجا بود که برای خرید “شاراک” ۷۵۷ تومانی، “وپترو” ۹۰ تومانی، “سصوفی” ۱۳۷ تومانی، “شبندر” ۵۵۰ تومانی، نفت پارس ۷۵۰ تومانی، “فارس” تازه وارد و بانک تجارت ۱۳۵ تومانی و مپنای ۲۳۵ تومانی که خودمان به عنوان شرکت های بزرگ قبول داشتیم با کلی منت و دلی چرکین گوشی رو بر می داشتیم که از کارگزار بخواهیم حالا یه چند تایی از این سهام بخره ببینیم تا بعد چی میشه.

تازه از تمام این حرف ها گذشته وای به روز کسی بود که از ما می خواست تا یه نگاه خریداری بیاندازیم به سهم هایی مثل “غالبر” ۲۲۰ تومانی، “کرمان” ۸۵ تومانی، “کاذر” ۱۱۸ تومانی، “کفرا” ۶۶۰ تومانی، “چکاوه” ۴۳۰ تومانی، “کپارس” ۱۰۷ تومانی، “شپاکسا” ۳۷۲ تومانی، “کفپارس” ۱۲۸ تومانی، “دکیمی” ۱۲۵ تومانی و “کهمدا” ۲۱۵ تومانی، خدا می دانست که با چه نگاه عاقل اندر سفیه و چه صدای رسایی با بادی که به غبغب افتاده و قیافه ای حق به جانب اولین جمله ای که می گفتیم این بود: “من از این سهم ها نمی خرم که”، بعد شروع می کردیم به دلایل کارشناسی خودمون که این شرکت سرمایه ای نداره، خبری توش نیست، صاحب اول و آخرش خودتی، با این سرمایه ما که نمی شه وارد این سهم های کوچک شد و … هم خودمون حاضر به خرید نمی شدیم و هم اجازه فکر کردین دیگران به این سهام را نمی دادیم.

از طرفی دیگر اگر توی رو دربایستی و از سرمنت مقداری ناچیز از این سهام را خریداری می کردیم اولین اقدام بعد از خرید سهام یا پهن کردن ۱۰۰ صفحه صورت مالی و عدد و ارقام برای تحلیل بنیادی شرکت بود یا در نمودارهای چارتیستی شرکت پشت کامپیوتر شخصی ساعت ها به دنبال نقطه مقاومت و خروج از سهم می گشتیم.

اینگونه شد که از بازدهی ۱۳۵۳.۵ درصدی “غالبر”، ۱۲۱۴ درصدی “کرمان”، ۱۰۷۳ درصدی “کاذر”، ۹۶۰ درصدی “کپارس” و غیره طی ۱۰ ماه یا جا ماندیم و یا سهم ما از این میزان بازدهی رقمی ناچیز بوده که آن هم به مدد چندین بار خرید و فروش آن سهم به خاطر عدم اطمینان حاصل شده است (البته کامزد کسر شده) باید قبول کنیم که سال ۹۲ برای ما حرفه ای ها فقط کلاس درس بود، کلاسی که شاگرد اول های آن یا آماتور بودند یا صبور.

جالب است که اکثر ما حتی در سهامی که خودمان قبولشان داریم و در طبقه عزیز در دانه های ما دسته بندی شده اند هم نتوانستیم بازدهی حتی به اندازه نیمی از آنچه که محقق کرده اند دریافت کنیم. در جاییکه “رمپنا” ۴۷۰ درصد، “شاراک” ۳۰۴ درصد، “وپترو” ۳۰۱ درصد، “سصوفی” ۲۸۹ درصد، “شبندر” ۱۷۴ درصد، “سنفت” ۴۳۳ درصد و “وتجارت” ۱۹۰ درصد بازدهی به دست آوردند.

امسال متوجه شدیم که بورس یعنی محل اتفاقات غیر قابل باور، حوادث غیر قابل پیش بینی، شاید مقصر اصلی این اتفاق و این جا ماندن ها نمودارها و اعداد و ارقام روی میز و لپ تاپ ما نباشد مقصر اصلی ذهن ما است، ذهنی که از سال ۸۴ به بعد چارتی را برای خودش ترسیم کرده که خیلی اتفاقات و یا حتی افکار در آن جا نمی شود، شاید اگر آماتورها و تازه واردهای امروز آن سال ها را دیده بودند (۸۴ تا ۸۸) آنها هم امروز همچون ما ظاهر پر ادعای حق به جانب و دلی سرشکسته و پریشان داشتند.

قبول کنیم که اکثر ما امسال به جای آنکه ببینیم و باور کنیم چشم بستیم و ترسیدیم، اما باید دیگر باور کرد باید قبول کرد که دیگر بازار براساس معادلات ما حرکت نخواهد، بازی عوض شده، بازیگران و بازی گردانان هم عوض شدند باید باور کرد بازاری که روز قبل ۲۳۸۸ واحد افت می کند ممکن است امروز نه تنها ۱۷۰۰ واحد رشد کند بلکه امکان خریدن سهامی که روز قبل خودمان دستور فروشش را صادر کردیم امروز یا سخت باشد یا غیر ممکن.

در پایان به نظر می رسد تا این لحظه آخرین درس ما در بورس ۹۲ کنار گذاشتن پیش بینی ها و تحلیل های به روز نشده مان و پاک کردن خاطرات گذشته باشد، باور کنیم شاید سال ۹۲ تا سال های دیگر تکرار نشود و یا شاید  سال ۹۳ فراتر از سال ۹۲ از لحاظ میزان بازدهی باشد پس بهتر است از این پس بورس را آنگونه که هست ببینیم نه آنگونه که می خواهیم.

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ