آنالیز ارزش پاس تیم بارسلونا در فصل ۲۰۲۰/۲۱ لالیگا
در این آنالیز نگاهی به یکی از مهمترین مولفه های بازی تیم بارسلونا در فصل ۲۰۲۰/۲۰۲۱ خواهیم انداخت.
پاس های دقیق که به هدف می رسند و پاس ها یا ارسال هایی که به هدف نمی رسند و یا از هدف عبور می کنند . پاسکاری یکی از مولفه های مهم در پیروزی هر تیمی می باشد.
در طول تاریخ نیوکمپ میزبان بسیاری از بازیکنان بوده که در این مولفه سرآمد بودند. در حال حاضر چه کسی در این زمینه در تیم بارسلونا مشعل را حمل می کند؟ در این مطلب آنالیز به پاسخ این سوال خواهیم پرداخت.
برای پاسخ به این سوال از معیار ارزش مالکیت یا ( PV ) استفاده می شود. در واقع این معیار احتمال مالکیت توپ را برای توپ هایی که پس از مالکیت وارد دروازه حریف می شوند ، اندازه گیری می کنند و بیشتر برای تیم های تهاجمی استفاده می شود.
در این فاکتور ما فقط موقعیت توپ را در نظر می گیریم. در واقع شاید این مدل بررسی کامل نباشد ، زیرا موقعیت مدافعان و البته وضعیت بازی را در نظر نگیریم. با این حال معیار PV برای بازیکنانی که به طور مداوم در مناطق تهدید آمیز با توپ کار می کنند ، برجسته است.
در واقع ما شاخص PV خالص را از کم کردن PV در محل آغاز از PV در محل پایان به دست می آوریم. بنابراین پاس هایی که به مناطق خطرناک ارسال می شود، پاداش می گیرند و پاس های برگشتی مجازات می شود.
با وجود توضیحات بالا به سراغ ارزش پاس های تیم بارسلونا در فصل ۲۰۲۰/۲۰۲۱ لالیگا خواهیم رفت.
کدام بازیکن بیشترین خطر را ایجاد می کند ؟
اولین دسته مورد بررسی PV خالص هر بازیکن است که نتیجه پاس های همان بازیکن می باشد. مقادیر برای هر ۹۰ دقیقه محاسبه شده است که تفاوت زمانی وجود نداشته باشد.
اندازه شاخص PV عددی بین ۰ و ۱ می باشد. اگر منطقه ای دارای شاخص PV حدود ۰.۰۱ باشد یعنی احتمال این که مالکیت در آن منطقه منجر به گل شود همین مقدار است.
در مورد شاخص PV هر بازیکن اگر مقدار آن برای مثال عدد ۰.۳ باشد ارزش پاس او برابر ۶ پاس است و احتمال گلزنی را ۵% افزایش می دهد.
بدون تعجب و با فاصله نسبتا خوب لیونل مسی در شاخص پاس های موفق در طول ۹۰ دقیقه در رتبه اول قرار دارد. عثمان دمبله در این شاخص در جایگاه دوم است که با وجود دقایق نسبتا کم بازی در صورت حضور در زمین تهدید جدی محسوب می شود.
همین موضوع در مورد میرالم پیانیچ هم صادق است که مرتبا در تعداد پاس های پیش رونده عملکرد خوبی داشته است و می تواند مدت زمان نسبتا خوبی در کنار محوطه جریمه بازی کند.
حضور تهاجمی جوردی آلبا با رتبه توانایی کلمنت لنگلت در بازی با توپ نشان داده می شود. البته مدافع فرانسوی در این فصل بازی های ناسازگار و کمبود های دفاعی قابل توجهی داشته است. جایگاه او در ترکیب اصلی یا بهتر است بگوییم در تیم بارسلونا در خطر است.
در پایین لیست پاس های کم تهدید مهاجمان بارسلونا قابل توجه است. آنتوان گریزمان ، مارتین بریتویت ، فیلیپ کوتینیو و فراسنسیکو ترینکائو پشت سر مدافعان و هافبک های بارسلونا قرار دارند.
البته این نکته یک مشکل نیست ، زیرا بازیکنان هجومی که بالا بازی می کنند موقعیت زیادی برای پاس های پیش رونده ندارند و بیشتر پاس های خطرناک را دریافت می کنند. با این حال بار سنگینی روی دوش لیونل مسی است و مهاجمان دیگر از نظر بازکردن قفل دفاعی ضعیف هستند و این موضوع نگران کننده است.
با این وجود رتبه پایین پدری عجیب است. بازیکنی که شکوفا شد و از بهترین بازیکنان بارسلونا بود ، اما این موضوع در نمودار بالا منعکس نمی شود که چند دلیل دارد.
مورد اول این است که جوان اسپانیایی ثابت کرده است که توانایی ارائه چنین پاس هایی را دارد ، اما او در میزان بالا این کار را انجام نمی دهد. لیونل مسی ، آنتوان گریزمان ، میرالم پیانیچ ، عثمان دمبله و فیلیپ کوتینیو به طور متوسط بیش از پدری به محوطه جریمه حریف نزدیک می شوند.
البته پدری در بین ۲۰ بازیکن اول بارسلونا در رتبه ۱۶ قرار می گیرد که دقایق بازی های او نیز در این بررسی تاثیرگذار است.
او فراتر از یک پاسور عادی است و داده های نمودار بر علیه پدری نیست. این داده ها نشان می دهد که ایجاد خطر مستقیم توسط پاس سبک پدری گونزالس نیست. ارزش والای پدری در بازی ترکیبی و گشودن قفل برای دیگر بازیکنان تیم می باشد.
چه کسی بیشترین خطر را تسهیل می کند ؟
اکنون پس از بررسی نمودار PV برای بیشترین خطر ایجاد شده توسط پاس ، به بررسی نمودار PV پاس هایی می پردازیم که دریچه را برای بازیکنان باز می کند و به آن ها کمک می کند که بینش بهتری داشته باشند.
فرض کنید یک بازیکن توپ را پشت محوطه جریمه دراختیار دارد و مدافعان حریف درون محوطه جریمه هستند. اکنون ۳ مدافع بازیکن دارای توپ را محاصره می کنند و یک هم تیمی او در یکی از جناحین به او نزدیک می شود یا به عقب تر می رود. اگر بازیکن توپ را به هم تیمی خود پاس دهد ، شاخص PV پایین می آید. اما اگر پاس را منطقه ای ارسال کند که بازی باز شود و احتمال وقوع یک خطر بالا برود شاخص بالاتری در PV این قسمت پیدا می کند.
به طور خلاصه شده این نوع PV به پاس های تکمیل شده نگاه می کند. اگر دریافت کننده پاس پس از دریافت کامل پاس در ۵ ثانیه پاس خود را ارسال کند ، پاس دهنده اول باعث تسهیل پاس پاس دهنده دوم شده است.
باز هم نام های مشابه در بالای این لیست قرار دارند مانند لیونل مسی و میرالم پیانیچ. البته در این نمودار شاخص فیلیپ کوتینیو و پدری گونزالس پسیار بالا است و نشان می دهد این دو بازیکن برای باز کردن بازی و پاس های تسهیل کننده خوب هستند.
عثمان دمبله دقیقا برعکس پدری است و در تهیه پاس های خطرناک مهارت بیشتری دارد تا تنظیم پاس های خطرناک ، اما پدری در تسهیل بازی توسط پاس های خود عملکرد بهتری دارد !
کسی که هم در ارسال پاس های خطرناک و هم در تسهیل آن ضعیف می باشد ، سرجینیو دست آمریکایی است. سرجینیو دست به سرعت در پست دفاع راست بارسلونا فیکس شد ، اما عملکردی که بلوگرانا از او انتظار داشتند را نشان نداده است. با این حال به نظر می آید دست می تواند عملکرد بهتری داشته باشد. مشکل دست این است که او انگار در جناح راست فراموش شده و منزوی است.
در مسابقه دو تیم بارسلونا و هوئسکا ، لیونل مسی ، عثمان دمبله ، پدری و جوردی آلبا در جناح چپ متمرکز شده بودند و موقعیت پاس های آن ها نشان داده شده است. در این تصویر انزوای بریتویت و سرجینیو دست جالب است.
این عدم تعادل در طولانی مدت در برابر رقبای باهوش و قوی به یک معضل جدی تبدیل خواهد شد. تعادل بیشتری باید بین دو جناح برقرار شود تا همه بازیکنان درگیر شوند و خط دفاع حریف سردرگم بماند.
چه کسی بیشترین پاس های خطرناک و باارزش را دریافت می کند ؟
همانطور که پیش تر گفته شد ، بازیکنان مختلف نقش های مختلفی در کنار هم بازی می کنند. برخی با پاس هایشان موقعیت های خطرناک ایجاد می کنند ( تیتر اول ) . برخی با پاس های خود ایجاد موقعیت های خطرناک را تسهیل می کنند ( تیتر دوم ) و بعضی هر دو کار را انجام می دهند. آخرین دسته پاس های با ارزش که منجر به ایجاد موقعیت خطرناک می شود را دریافت می کنند.
توانایی تراشیدن فضا ، دویدن های موثر ، استفاده از پاس های خطرناک و گاهی عبور کردن از پاس های خطرناک خاصیت یک شکارچی است.البته گاهی مهاجمان فراتر از یک گلزن عادی هستند که این بسیار عالی است.
در اینجا ارزش یک دونده باانگیزه ( مارتین بریتویت ) مشخص است. او گرچه در ارسال این نوع پاس ها مهارت ندارد ، اما در گرفتن این نوع توپ ها در پشت محوطه جریمه و داخل آن ماهر است. بازیکنانی نظیر او که پشت مدافعان حریف حرکت می کنند ، مورد علاقه لیونل مسی هستند. البته مارتین بریتویت عملکرد آنچنان تاثیرگذاری در گلزنی نداشته است و ثابت کرده است خرید او کاملا اشتباه بوده است.
آنسو فاتی ، فیلیپ کوتینیو و فرانسیسکو ترینکائو در دریافت کردن پاس های باارزش و جایگیری بسیار بهتر از ارسال آن هستند. البته به جز فاتی که اخیرا مصدوم می باشد ، دو بازیکن دیگر عملکرد قابل قبولی نداشته اند.
توانایی پدری مبنی بر نفوذ به فضاهای آزاد و نیمه فضاها و دریافت توپ در آن مناطق او را در رتبه خوبی در نمودار نشان می دهد. با توجه به اینکه او چند بار هافبک محوری بوده است موقعیت او کمی در این نمودار پایین آمده است.
همین امر درباره فرنکی دی یونگ هلندی نیز صدق می کند. دی یونگ در دریبل زدن و حمل توپ نقش بیشتری نسبت به ارسال پاس های خطرناک دارد. دی یونگ همانطور که درنمودار پاس بازی با هوئسکا مشخص است ، می تواند پیش روی کند و پاس های مهم را دریافت کند.
توضیحات بالا چگونه تحقق می یابد ؟
علاوه بر اعداد و لیست های بالا باید دید این اتفاقات در زمین مسابقه چگونه رخ می دهد. اساسا ، با نقشه زیر حریفان بارسلونا می توانند پاسکاری بارسلونا به طور دقیق آنالیز و تحلیل کنند.
یک نکته این است که باید به رایج ترین بازیکنان مورداستفاده در هر نقطه نگاه کنید و بررسی کنید تیم چگونه ارزش پاس خود را در زمین توضیع می کند.
بدیهی است که لیونل مسی به عنوان مرد خطرناک بارسلونا قابل شناسایی است. او بالاترین PV خالص و بیشترین مشارکت را دارد. PV خالص مسی شامل پاس های دریافتی او به علاوه پاس های تکمیل شده او که منجر به خطر شده می باشد.
بریتویت در دریافت پاس یک هدف خطرناک است. او جلوترین بازیکن بارسلونا در زمین می باشد و پاس های مهم زیادی را پشت مدافعان دریافت می کند.
پس از آن فرنکی دی یونگ وجود دارد که کمی جلوتر از سرخیو بوسکتس بازی می کند که برای دفاع و گردش توپ عقب می ماند. ارزش دریافت پاس های هافبک هلندی ۳ برابر بوسکتس می باشد.
در بررسی بیشتر جوردی آلبا نرخ هایی به مراتب بیشتر از همتای خود در سمت راست یعنی سرجینیو دست دارد. آلبا از نظر همپوشانی ، بازی ترکیبی و نزدیکی به محوطه جریمه کاملا از دست برتر است.
جمع بندی :
چه چیزی از آمار و ارقام بالا به دست می آید ؟ کلمه کلیدی در پاسخ این سوال تعادل است.
مسی هنوز لیونل مسی است. حداقل در شاخص پاسکاری او هنوز هم لیونل مسی است. علیرغم افت اخیر او و تعداد پاس های کمتر او هنوز هم به دنبال خلق موقعیت است. با توجه به تعدد مهاجمان در تیم ، بار خلق موقعیت روی دوش مسی است.
عثمان دمبله با توجه به دقایق کم بازی یک تهدید عالی برای حریفان محسوب می شود. او و میرالم پیانیچ در شاخص پاسکاری گزینه های بسیار خوبی هستند. با این حال هنوز بازیکنانی هستند که در خلق موقعیت فاقد بینش یا شجاعت خاص هستند.
تعادل باید در حوزه پاسکاری تیم برقرار شود. سرجینیو دست باید بیشتر در حملات استفاده شود و لیونل مسی باید نقطه اصلی خط حمله باشد. تعادل بیشتر به معنای فضای بیشتر ، زمان بیشتر و غیرقابل پیشبینی بودن است. همچنین تعادل پویایی مالکیت را به همراه می آورد. تعادل ، قطعا نتیجه خوبی برای تیم بارسلونا به ارمغان خواهد آورد.
منبع : بارسا نیوز