جنایت وحشتناک ضد بشری آمریکا با عامل نارنجی
چهار هواپیمای C-123 آمریکا در حال اسپری عامل نارنجی بر مناطقی که احتمال میرود مخفیگاه ویت کنگها باشد.
این چهار هواپیما در هر حرکت، یک نوار ۱۰۰۰ فوتی از جنگلهای متراکم را پوشش میدادند.
سربازان آمریکایی برای این که مانع از مخفی شدن سربازان ویت کنگ در زیر شاخ و برگ درختان و بوتهها شوند، از مواد دیفولیانت (گردی که برای ریزش برگ گیاهان بکار میرود) استفاده کردند.
یکی از مشهورترین این مواد “عامل نارنجی” Agent Orange نام دارد. در سال ۱۹۶۹ به تنهایی ۱.۰۳۴.۰۰۰ هکتار از جنگلها با استفاده از این عامل نابود شد.
“عامل آبی” نیز یکی دیگر از مواد شیمیایی بود که برای نابود کردن محصولات کشاوری و از بین بردن ذخایز غذایی ویتنام شمالی بر روی محصولات کشاوری اسپری میشد. بین سالهای ۱۹۶۲ و ۱۹۶۹، این عامل بر روی ۶۸۸.۰۰۰ هکتار از زمینهای کشاورزی، و به خصوص شالیزارها، پاشیده شد.
آثار منفی استفاده از عامل نارنجی در انسان
عامل نارنجی و دیوکسین به خصوص برای سلامتی انسان مضرند. آزمایشهای اخیر بر روی نمونههای بافت انسانی (خون، چربی و شیر سینه) از افراد ساکن در بخشهایی از ویتنام که این مواد بر آن اسپری شده است نشان میدهد میزان دیوکسین موجود در بدن این افراد نسبت به دیوکسین موجود در بدن افرادی که در دیگر مناطق ویتنام و نیز کشورهای صنعتی زندگی میکنند بالاتر است
از آن گذشته، به دلیل میزان بالای دیوکسین موجود در شیر مادرانی که در معرض این مواد قرار گرفتهاند این ماده سمی به نسل بعدی نیز منتقل میشود. برخی از بیماریهایی که در اثر این ماده در این افراد مشاهده شده از این قرار است: تومور بدخیم بافت نرم، لنفوم غیر هوجگین، بیماری هوجگین، کلرآکنه، سرطانهای دستگاه تنفسی، سرطان پروستات، تومور بدخیم سلولهای مغز استخوان، نوروپاتی محیطی، اسپینا بیفیدا، پورفیریا کوتانئا تاردا، زایمان زودهنگام، زایمان جنین مرده، نقصهای مادرزادی و غیره.
میلیونها ویتنامی در طول جنگ در معرض عامل نارنجی قرار گرفتهاند. بر اساس تعدادی بررسی مقدماتی، برآورد میشود که امروزه حدوداً یک میلیون ویتنامی در اثر این ماده دچار معلولیت یا دیگر مشکلات سلامتی هستند. بنا بر این مطالعات حدوداً ۱۰۰ هزار از این یک میلیون ویتنامی کودکانی با معلولیتها و نقصهای مادرزادی هستند
ارتش آمریکا در جریان جنگ ویتنام از ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۱ میلادی از عامل نارنجی به عنوان بخشی از برنامه جنگ شیمیایی استفاده کرد.
در این ۱۰ سال نیروهای آمریکایی حدود ۲۰ میلیون بشکه از عامل نارنجی را در ویتنام، لائوس و بخشهایی از کامبوج استفاده کردند تا شورشیان نتوانند پشت درختان و گیاهان پناه بگیرند.
این ماده شیمیایی توسط شرکت “Monsanto Corporation and Dow Chemichal” برای وزارت دفاع آمریکا تولید میشد. نام عامل نارنجی از رنگ آن بر گرفته شده است.
شرکت مونسانتو در حال حاضر بر روی محصولات تراریخته نیز فعالیت گسترده ای دارد.
نکته جالب اینجاست که آمریکای ابر قدرت حتی با این جنایات وحشیانه و ضد بشری هم نتوانست در جنگ ویتنام پیروز شود و شکست مفتضحانه ای در این جنگ نابرابر خورد.
عکس هایی ار قربانیان عامل نارنجی در ویتنام
