منظور از ثقل اکبر و ثقل اصغر چیست
منظور از ثقل اکبر و ثقل اصغر چیست
تفاوت میان ثقل اکبر و ثقل اصغر
پیامبر اسلام حضرت محمد (ص) عترت را در کنار قرآن و به عنوان «ثقل اصغر» ذکر فرمودند. اما این که قرآن را «ثقل اکبر» نامیده اند، به علت این است که چون قرآن، پیغام محبوب و کلام حضرت حق است.
مراد از ثقلین قرآن و عترت است آنچه از حدیث ثقلین استفاده می شود عبارتند از :
۱ ـ قرآن و اهلبیت (ع) همیشه همراه یکدیگرند و جدایی ناپذیرند و آنها که طالب حقایق قرآنند باید دست به دامن اهلبیت (ع) بزنند.
۲ ـ همانگونه که پیروی از قرآن بدون هیچگونه قید و شرط بر همه مسلمین واجب است پیروی از اهلبیت (ع) نیز بدون قید و شرط واجب میباشد.
۳ ـ اهلبیت (ع) معصومند، زیرا جدایی ناپذیر بودن آنها از قرآن از یکسو ، و لزوم پیروی بیقید و شرط از آنان از سوی دیگر، دلیل روشنی بر معصوم بودن آنها از خطا و اشتباه و گناه است ، چرا که اگر آنها گناه یا خطایی داشتند از قرآن جدا میشدند ، و پیروی از آنان ، مسلمانان را از ضلالت و گمراهی بیمه نمی کرد، و اینکه میفرماید با پیروی از آنان در برابر گمراهی ها مصونیت دارید، دلیل روشنی بر عصمت آنها است.
۴ ـ از همه مهمتر اینکه پیامبر (ص) این برنامه را برای تمام ادوار تاریخ مسلمین تا روز قیامت تنظیم کرده ، میفرماید «این دو همیشه با هم هستند تا در کنار حوض کوثر نزد من آیند» این به خوبی نشان میدهد که در تمام طول تاریخ اسلام فردی از اهلبیت (ع) به عنوان پیشوای معصوم (ع) وجود دارد، و همان گونه که قرآن همیشه چراغ هدایت است، آنها نیز همیشه چراغ هدایتند ، پس باید کاوش کنیم و در هر عصر و زمان آنها را پیدا کنیم.
۵ ـ از این حدیث شریف استفاده میشود که جدا شدن یا پیشی گرفتن از اهلبیت (ع) مایه گمراهی است ، و هیچ انتخابی را نباید بر انتخاب آنها مقدم داشت. آنها از همه افضل و اعلم و برترند.
در این مورد باید توجه داشت که پیامبر گرامی اسلام(ص) عترت را در کنار قرآن و به عنوان «ثقل اصغر» ذکر فرمودند.
انسان کامل «قرآن مجسّم» است و قرآن، «انسان کامل مُدَوّن». لذا اگر بخواهیم قرآن را به صورت عینى در خارج مشاهده کنیم و ـ به عبارت دیگر ـ اگر قرآن بخواهد شکل و شمایل پیدا کند، مىشود «معصوم و انسان کامل» و اگر بخواهیم انسان کامل را به نگارش درآوریم، مىشود «قرآن». و لذا مقارن هماند و هر کدام بیان دیگرى. چنانچه مولى امیرالمؤمنین على(ع) مىفرماید: «انا القرآن الناطق» ؛ «من قرآن ناطقم» یا فرمودند: «انا کلام الله الناطق» ؛ «من کلام ناطق خدایم».
امام سجاد(ع) نیز مىفرماید: «الامام یهدى الى القرآن و القرآن یهدى الى الامام» ؛ «امام، هادى به سوى قرآن است و قرآن، هدایتگر به سوى امام».
اما این که قرآن را «ثقل اکبر» نامیده اند، به علت این است که چون قرآن، پیغام محبوب و کلام حضرت حق است. معصوم در تلاوت قرآن، صاحب آن را مى نگرد و از این طریق، به لقاى پروردگار بار مى یابد. عاشق عارف، همیشه نامه محبوب خویش را عزیز مى شمارد و به بزرگى از آن یاد مى کند.