سوده همدانی کیست ؟
سوده همدانی، دختر عماره نیز از بانوان فعال و خلاق در عرصه تبلیغ دین بود. او در مکتب اهل‌بیت پرورش یافته و از سرچشمه دانش و بینش فرزندان پیامبر جرعه‌ها نوشیده بود. آن شیرزن مردآفرین در هنگامه هم‌داستانی فتنه‌گران برای از میان بردن نظام علوی، احساس تکلیف کرد و به همراه دیگر خواهران هم‌فکر خود به صحرای صفین آمد و با عفت و پاکدامنی و پاسداشت همه فضیلت‌های اخلاقی، با عشق و شوق رزمندگان اسلام را برای مبارزه با فتنه‌جویان اموی برانگیخت.
نبرد در راه حق
سوده، علی (علیه‌السّلام) را به عنوان جانشین پیامبر معرفی می‌کرد که مردم را به قرآن و سیرت رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) می‌خواند و راه بهشت را بر مردم هموار می‌سازد. پدر و برادرش نیز از مردان جوانمرد و پیرو اهل‌بیت بودند. برادرش در صفین در کنار علی بود. و در معرکه‌های جنگ از خود دلیری‌ها نشان داد. سوده با سروده‌های پرمایه و امیدبخش، روحیه رزمندگان را برای نبرد با سفیانیان بالا می‌برد. سوده، عدالت‌خواه بود و دردمندی‌ها و رنج‌های مردم دلش را به درد می‌آورد. او نابسامانی‌ها و بی‌عدالتی‌های حاکمان را برنمی‌تابید و از کنار رخداد‌ها به سادگی عبور نمی‌کرد و زن بودن او موجب نمی‌شد که خود را از فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی کنار کشد و چونان هزاران مرد و زن دیگر، سر در لاک عافیت‌طلبی فرو برد. بلکه روح دردمندانه او را به تلاش و تکاپو وامی‌داشت و این روحیه را از رهبرش مولی علی به میراث برده بود که سکوت در برابر ستم را روا نشمرد.
سوده بعد امام علی
او پس از شهادت امیرمؤمنان، در برابر ستمگری‌های امویان واکنش نشان می‌داد و هماره در میان یمانیان یاد و خاطره روزگار طلایی امیرمؤمنان را زنده نگه می‌داشت و در هر کوی و برزن از افتخارات دوران زمام‌داری امام در کوفه یاد می‌کرد و با یادکرد جوانمردی‌ها، مهرورزی‌ها و دادگری‌های آن روح بزرگ و شریف به پیروان علی، در لحظات بحران و دشوار زندگی امید و تسلی می‌بخشید و آنان را از گرداب سرخوردگی‌ها به شاهراه امید و انتظار و حرکت و پویایی رهنمون می‌ساخت. او، از مردم می‌خواست امید باز آمدن عدالت و انصاف را از دست ندهد و برای ایجاد نظامی عادلانه بکوشند.