«حرفهای پیکه، نمونه جدیدی از علاقه بارسایی ها به صحبت در مورد رئال مادرید»

حتی حضور مسی، بهترین بازیکن تاریخ باشگاه بارسلونا در حدود دو دهه حضور در این تیم هم باعث نشد تا باشگاه کاتالان بتواند به سطح رئال برسد. نه تنها از نظر جام ها (اختلاف ۱۳ به ۵ در میان جامهای اروپایی قابل تعمل است) بلکه از نظر عوامفریبی بارسایی ها هم چیزی عوض نشده است و این بار هم یکی از معروف ترین نق نقوهای خود را به میدان فرستادند جرارد پیکه برنابئو.

در زمانی نه چندان دور، این رئال مادرید بود که تیم نق نقوها بود و مربی پرتغالی این تیم، سخنگوی ناامیدی رئال در میان نقشه دور از دسترس گواردیولا بود. آن نق نق کردن ها موثر بود چرا که مقاومت در ان سالها باعث شد تا رئال بتواند به چهار چمپیونزلیگ در پنج سال برسد و فاصله خود را با رقیب دیرینه از نظر جامهای اروپایی حفظ کند. اما بد نیست که به یاد بیاوریم که خوان لاپورتا که این روزها نقش “کندی” را برای بارسایی ها دارد، یک بنر 100 متری در نزدیکی برنابئو زده است. قابل تصور نیست که روزی نامزد ریاست رئال بخواهد یک بنر بزرگ در نزدیکی نیوکمپ نصب کند. مادریدیسموها به اندازه ای که حریف به آنها توجه می کند، به آنها توجهی ندارند. اما در نهایت این ها قوانین بازی هستند و این جا هستیم که تا بازی کنیم. کسی که گریه نکند به جایی نمی رسد. حتی در مقابل این رئال مادرید رو به افت با بازیکنانی در نزدیکی بازنشستگی که در ماه فوریه تقریبا همه چیزش را از دست داده هم باعث نمی شود تا بارسایی ها در موردش صحبت نکنند. اما به هر صورت به نظر می رسد که برخی چیزها هرگز عوض نمی شوند.

سانتیاگو سیگرو