گزارش فنی/ بیگانگی استقلال با ثبات؛ گاهی خوب، گاهی بد
پایگاه خبری ساتین- «ثبات» حلقه گمشده نمایش استقلال در لیگ ۲۱ است.
به گزارش ساتین، به استقلال که نگاه می کنید، تیمی می بینید که نمایشهای خوب مثل بازی با صنعت نفت و مس رفسنجان دارد، نمایشهای معقول و متفکر مثل بازی با سپاهان و نمایشهای ضعیف و پایینتر از کیفیت استاندارد مثل بازی با آلومینیوم هم در کارنامهاش ثبت شده است.
استقلال صدرنشین لیگ است و به احتمال ۹۹ درصد هم قهرمان نیم فصل اما واقعیت این است که مجیدی و کادر فنیاش هنوز نتوانستهاند حرکت روی یک مسیر مستقیم را به استقلال تزریق کنند. بیشترین تعداد برد، کمترین تعداد باخت، بهترین خط حمله و بیشترین گل زده، بهترین خط دفاع و کمترین گل خورده و نشستن روی صدر جدول؛ وقتی تیمی تمامی عناوین را به خودش اختصاص داده است، انتقاد کردن از آن اگر بیهوده نباشد، قطعا کار سختی است. نمیتوان انکار کرد که بخشی از تجزیه و تحلیلها رابطهای مستقیم با جایگاه تیم و نتایج آن دارد. به استقلال بابت جزییات و برشهایی از نوع بازیاش میتوان و باید انتقاد کرد ولی نمیتوان و نباید، کلیت تیم را حداقل تا اینجای فصل زیر سوال برد.
برتری استقلال برابر مس رفسنجان، ناشی از یک آنالیز کامل از تیم ربیعی بود. کادر فنی استقلال، فضای بین ۳ مدافع مس با پیستونهایی که بیشتر به هجوم تمایل داشتند (محمدیمهر در راست و ترکمان در چپ) را هدف قرار دادند؛ گل اول استقلال و بخش زیادی از حملات تیم مجیدی دقیقا با هدف قرار دادن این دو قسمت استراتژیک به ثمر رسید. حتی روی صحنه گل سوم هم اشتباه کعبی ناشی از استارت سریع تیموری به جلو بود و پرس فضایی استقلال با ۲ بازیکن.
فرهاد مجیدی باید فکری به حال تیمش در دقایق بعد از ۹۰ کند؛ تیم مجیدی در این فصل ۵ گل خورده که ۳تایش بعد از وقت قانونی بوده: برابر فجر در شیراز، برابر آلومینیوم در اراک و جلوی همین مس در تهران. ۲ تا از این ۳ گل، امتیازات استقلال را به یک سوم یعنی یک امتیاز تقلیل داده است. البته این موضوع طبیعی است: مدافعان استقلال با توجه به عدم ثبات این تیم در نمایش و اجرا، یا دخالت زیادی در بازیسازی از عقب دارند و بنابراین باید بازی زیر فشار شدید را بلد باشند یا باید با قدرت فراوان تنها به زیر توپ زدن و دفع آن اقدام کنند؛ در هر دو حالت هم، توان بدنی زیادی خرج میکنند که باعث میشود هر چه به دقایق پایانی نزدیک شویم، تحلیل روند و اشتباه کنند. کنترل بازی در لحظات پایانی مهم است و فاکتوری است که کادر فنی استقلال باید بیشتر روی آن کار کند.
اضافه شدن وریا غفوری و ابوالفضل جلالی؛ تیم مجیدی حالا ترکیب بهینهتری در ادامه فصل خواهد داشت و دست کادر فنی برای انتخاب بازتر خواهد بود. با غفوری، یامگا یک خط جلوتر میتواند بازی کند که نشان داده بدون دغدغه دفاعی، بازیکن بهتری است. با جلالی، میتوان سلمانی را کاملا در زمین حریف قرار داد و از هوش بالایش (که ربطی به قدرت ضربهزنی پایین او ندارد) برای جایگیری در نقاط کور یک سوم دفاعی رقبا استفاده کرد. شاید بتوان امین قاسمینژاد را هم در این لیست قرار داد که هواداران استقلال امید زیادی به احیایش بعد از زدن گل به مس دارند. مهمترین نکته برای مجیدی در نیم فصل، خلوت کردن کادر بازیکنهایش است که احتمالا با نشان دادن درب خروجی به امثال مهری، مظاهری، مرادی، آزادی و یکی، دو نفر دیگر انجام میشود تا استقلال یکدستتر شده و فاصله تیم اصلی با نفرات روی نیمکتش کم و کمتر شود.
مهمترین اتفاق استقلال در ادامه فصل، خریدهای جدید نیست بلکه به شرایط بازی رسیدن عارف غلامی است. با حضور او، مجیدی میتواند با خیال راحت روی نام مرادمند و آقاسی خط قرمز بکشد که نشان دادهاند چه عیار پایینی در دفاع کردن دارند. عملکرد آقاسی روی گلی که آلومینیوم زد و اهمال عجیب مرادمند در تمام ۹۰ دقیقه بازی با مس، نشان میدهد هر دو نفر نیاز به هوای تازهای دارند که فقط روی نیمکت (و شاید در دوران مقدس سربازی) وجود دارد. این دو نفر در ۲ بازی آخر استقلال نشان دادهاند که اقتدار دفاعی استقلال در این فصل، رابطه مستقیم و اصلیاش با عملکرد سیاوش یزدانی است و سپس دروازهبان و دانشگر.
گزارش از علیرضا خطیبی/ پایگاه خبری ساتین
