سیدشهاب الدین موسوی کیست +عکس
سیدشهاب الدین موسوی کیست
سیدشهاب‌الدین موسوی سال ۱۳۵۰ در شیراز متولد شد. پس از مدتی به همراه خانواده به اهواز مهاجرت کرد و حدودا سال ۱۳۶۰ به خاطر جنگ به استان یزد آمد. در سال ۱۳۶۵ زمانی که دانش آموز مقطع راهنمایی بود بنا به زمینه اعتقادی و سلوک معنوی که داشت، بی تابانه به جبهه اعزام شد. عملیات کربلای ۵ در شلمچه اولین منطقه ای بود که در آن حضور پیدا کرد و از همان سال تا پایان جنگ به جز دوره مجروحیت و مرخصی در جبهه حضور داشت.
سید موسوی اولین شعر خود را تقریباً در سن ۱۵ سالگی و در سال ۱۳۶۵ در جبهه و با مفاهیم جبهه و شهادت سرود. پس از پایان جنگ تحمیلی نیز تمام قریحۀ خود را در شعر آیینی، متمرکز کرد. در سال ۱۳۶۷ پس از اتمام جنگ در جامعه مداحان حضور یافت و اولین مرثیه معروف خود یعنی” چشمم از اشک پر و مشک من از آب تهی است ” را در آن سال سرود که به نوعی شناسنامه هنری او در فضای ادبیات آیینی بین فعالان ادبی و مداحان سراسر کشور است.
سال های ۶۸ تا ۷۰ در کانون شعر آموزش و پرورش مشغول فعالیت بود و مدتی نیز در سازمان تبلیغات یزد دبیر شعر شد سپس در حوزه هنری ادامه داد و بعد از آن در شبکه فرهنگ صدا و سیمای تهران مشغول شد.
در دهه هشتاد در کانون ادبیات ایران بخش ادبیات آئینی را برای نخستین بار با همین نام و عنوان( که پیش از این با نام شعر دینی یا عاشورایی خوانده میشد) در معیت استاد معلم و دکتر کیاسری تأسیس کرد.
سیدشهاب‌الدین موسوی پس از حدود ۱۵ سال فعالیت در این عرصه به این نتیجه رسید که مداحی و ادبیات آیینی در جایگاه مناسب خود قرار ندارد و به عنصری بر ضد خود تبدیل شده است؛ این دغدغه باعث شد تا از ظرفیت بالای هیئت های یزد بهره ببرد و به نوعی به احیاء یا نگاه به اصلِ جریان یا روشنگری در این زمینه بپردازد.
او معتقد است : «یزدی ها نسبت به سایر نقاط ایران یک نگاه تخصصی به این مسئله دارند. یزد تنها جایی است که نوحه ها در مراسم تکرار می شوند. در مناطق دیگر مانند کاشان، تهران، مشهد، قم و … ، نوحه یک بار به طور فی البداهه توسط مداح خوانده می شود و هیچ کس از قبل اطلاع ندارد مداح قرار است چه بخواند، اما در استان یزد، سران هیئت باید بدانند مداح چه خواهد خواند، نوحه بارها تمرین و تکرار می شود و در این صورت است که می توان اشعار عمیق و چند لایه برای آن سرود تا با هر بار تکرار، یک لایه از شعر باز شود. این از اهمیت بالایی برخوردار است که تنها یک نوحه عامیانه و سست نوشته نشود و حرفی برای گفتن داشته باشد. در یک کلام می توان گفت جنبه هنری نوحه های یزد غنی است. در هیئت های استان یزد آهنگساز متخصص نوحه داریم و خواننده ها به علم و اصطلاحات موسیقی تسلط دارند.»
فعالیت سید شهاب الدین موسوی در عرصه ی سرودن نوحه برای هیئت های یزد چشم‌گیر است و وی در خلق جریانی روشنگر در هیئتهای مذهبی استان یزد نقش بسزایی داشته و از پیشتازان آن میباشد.
سیدشهاب‌الدین موسوی که شاعر دو نوحه از معروف ترین نوحه های زنده یاد حسین سعادتمند با مَطلع های « میبَرَدَم قرارِ دل ، حدیث نینوای تو» و «گلبانگ سروش آمد، خون که به جوش آمد؟» در هیئت فهادان می باشد؛ اولین بار در سال ۱۳۷۹ و با هیئت شیخداد با سبک و رویکرد جدید فعالیت خود را آغاز کرد و بعد از آن در سال های ۱۳۸۰ و ۱۳۸۱ نیز با اشعار ” بشکن ” و “برخیز” با رویکرد نوحه معرفتی به فعالیت خود ادامه داد و پس از آن بود که طی همکاری گسترده با دیگر هیئتهای یزد از جمله: کوچه بیوک، آبشور، امامزاده جعفر، نینوا صفائیه و … نگاه جدیدی را به عزاداری یزد افزود و دفتر تازه ای را در این راه گشود.