فیلم علفزار بر اساس کدام پرونده است
فیلم علفزار بر اساس کدام پرونده است
داستان «علفزار» برگرفته از کدام پرونده واقعی است؟
«علفزار» به عنوان اولین فیلم بلند کاظم دانشی روایتی تازه از یکی از مهم ترین و پرچالش ترین پرونده های جنایی دهه ۹۰ است. حادثه ای که به شناخته شد و درباره تجاوز گروهی در یکی از روستاهای نزدیک خمینیشهر استان اصفهان است.
در ماجرای واقعی این حادثه که واکنش های گستردهای را به دنبال داشت، ۱۳ زن و مرد جوان در یکی از باغهای شهرستان خمینیشهر از سوی مردانی غریبه مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. هر چند دانشی درباره انتخاب پروندههای مورد نظر در این فیلم گفته است: «داستان «علفزار» درباره پرونده خمینی شهر نیست و به نوعی روایت گر فجایع و تجاوزهایی است که در باغها اتفاق میافتد.» اما پیرنگ اصلی داستان علفزار به خوبی حادثه خمینی شهر را در ذهن مخاطب بازنمایی میکند.
این فیلم با محوریت بازپرس پرونده و بازی متفاوت پژمان جمشیدی در این نقش به عنوان یک درام دادگاهی از طریق پیوند خردهداستانهایی که هر کدام ردی از یک جرم و بزه اجتماعی را با خود دارند باآغازی تلخ و تکاندهنده، البته به پایانی عقیم و ناتمام می رسد.
این فیلم بیش از آنکه روایتی تخت و ژورنالیستی از این پرونده جنایی را در قابهای سینمایی نشان بدهد وجوه پیچیده تر انسانی را پیش روی مخاطب می گشاید و بیش از هر پیامی؛ قضاوتی درباره خود قضاوت کردن است.
کاظم دانشی کارگردان «علفزار» هم در ابتدای سخنان خود یادی از علی انصاریان و مهرداد میناوند کرد و گفت اگر بودند، امروز شاهد درخشش رفیقشان پژمان جمشیدی بودند. وی سپس درباره اکران فیلم گفت: حضور علفزار در جشنواره شهامت میطلبید و خداراشکر به تعامل با دوستان سازمان سینمایی رسیدیم که فیلم را امروز روی پرده ببینیم.
دانشی پیرامون اقتباس فیلم از یک پرونده حقیقی گفت: تحقیقات مشابهی داشتم و فیلم ترکیبی از چند پرونده است و سعی کردم اشتراکات آنها را پیدا کنم. آقای زرنگار مشاور فیلمنامه بودند و در بازنویسی کمک کردند.
کارگردان «علفزار» پیرامون فیلمنامه خود گفت: لحظاتی نیاز بود که مخاطب کمی فکر کند و نفس بکشد تا به جریان بعدی ورود کنیم.
دانشی تاکید کرد که خانوادهاش چادری هستند و اگر مادر متجاوزان چادر به سر دارد، خدای ناکرده توهین به ساحت چادر نیست.
سارا بهرامی پیرامون ایفای نقش یک زن قربانی تجاوز گفت: این شانس را داشتیم که در جلسات بازپرسی شرکت کنیم و با جریانی که رخ میدهد از نزدیک آشنا شویم اما با خانمهایی که با چنین مشکلی مواجه شدند، صحبتی نداشتم.
وی افزود: برای بازی کردن در نقش «سارا» دلایل شخصی دارم، البته ربطی به تجاوز ندارد، لطفا قصه نسازید!
بهرامی گفت: نقش معتاد، خلافکار و قاتل و کمدی بازی کردهام و اگر نگاهی تکراری با نقشهای من دارید، خیلی متأسفم.
مائده طهماسبی از بازیگران فیلم ضمن ابراز خرسندی از ایفای نقش در این فیلم گفت: وقتی فیلمنامه را خواندم و با کارگردان صحبت کردم، برایم تکاندهنده بود و تصور اینکه یک مادر، ۴ بچه متجاوز محکوم به اعدام داشته باشد، تا مدتی نمیدانستم چه تصوری باید داشته باشم.
پژمان جمشیدی هم درباره نقش خود گفت:
یکی دو بار دادگاه با آقای دانشی و خانم بهرامی دادگاه رفتم تا فضا را از نزدیک ببینم و بتوانم به نقشم نزدیک شوم.
وی درباره جشنواره فیلم فجر گفت: قبل از اینکه بازیگر بشوم هم جشنواره برایم خیلی مهم بود و هنوز هم برایم جذابیت دارد و در حد جام جهانی برایم مهم است.
صدف اسپهبدی از بازیگران فیلم گفت: قبلا چند کار کوتاه با آقای دانشی کار کرده بودم و ۸ ماه شبی ۱۰ کیلومتر دویدم تا ۲۵ کیلو وزن کم کنم و بتوانم نقش معتاد را بازی کنم. نقش «فریبا» سخت و بینظیری برای من به عنوان تجربه نخست بود.
متین حیدری نیا هم گفت که ۸ ماه درگیر این فیلم بوده و کابوس اعدام میدیده است.
